— 108 — 
geheel gezond; deze behoorde dus blijkbaar tot onze derde rubriek 
van wit openspringende vruchten, de hoeka moeda. 
h. Ziekte- oor zaak, 
De constante oorzaak van de beschreven vlekken is een schimmel 
die voornamelyk in het inwendige van den bolster leeft. De infectie 
van de vrucht heeft plaats door middel van conidiën ; dit zijn lange 
staafvormige lichaampjes, ongeveer 0.080 mM. lang, bij 0.003 tot 
0.004 mM. dik en die uit 5—8 achter elkander liggende cellen 
bestaan (PI. I, tig. 5a). 
Zij worden gevormd aan het einde van zoogenaamde conidiën- 
dragers, die zich op de vlekken ontwikkelen; door de conidiën 
gaan deze vlekken een zwarte-groene kleur aannemen. 
De ontwikkelingsgeschiedenis van de schimmel is in het kort 
de volgende: 
De conidiën, die zeer los op de conidiëndragers bevestigd zijn, 
worden door den regen losgerukt en medegespoeld. 
Het regenwater druipt dan van de vruchten af, op andere takken, 
en loopt langs deze naar beneden. De takken der notenboomen 
die aan den stam bijna rechtuit, of althans weinig opwaarts staan, 
buigen aan hun top iets naar beneden, tengevolge van de zwaarte 
der bladeren en vooral der vaak talrijke vruchten. 
Het gevolg is dat het regenwater, dat de conidiën der hooger 
geplaatste vruchten meevoert, langs de takken gaande vooral naar 
de uiteinden loopt en dan langs de bladeren, maar vooral langs de 
vruchten naar beneden, om van daar op weer lagere takken af te 
druipen. Op die wijze komen de rijpe conidiën dus spoedig maar 
zeker met andere, lager geplaatste vruchten in aanraking. Intus 
schen zouden die conidiën dan ook wel voor het grootste deel weder 
met het water verder wegloopen, ware het niet dat de oppervlakte 
der vruchten, en vooral der jonge, zeer dicht met eigenaardige korte 
haren bezet zijn (PI. I, fig. 7 a-(7), door welke de vaste lichaampjes, 
en dus vooral de langgerekte conidiën worden teruggehouden, terwijl 
het water alléén verder loopt. Het water wordt daar dus als het 
ware gefiltreerd. 
Tusschen die haren blijft bovendien water capillair hangen, dat 
daardoor slechts zeer langzaam verdampt en, daar die conidiën voor 
