— 110 
gelukt het hen echter wel dan gaan zij zich ten koste der levende 
cellen van den bolster voeden, waardoor zij deze tegelijkertijd dooden. 
De dunne schimmel draden treft men bij mikroskopisch onderzoek 
uitsluitend aan in de ruimten die de cellen tusschen elkander open- 
laten, de zoogenaamde intercellulaire holten (Fig. 8 en 9, PI. I), 
doch dringen niet in de cellen binnen. In die intercellulaire ruimten 
vormen de draden een aantal kleine, ongeveer kogelvormige blaasjes 
die tegen den buitenwand der naastbij gelegen cel aanliggen 
en zich daartegen eenigszins afplatten ; mogelijk oefenen deze de 
functie van haustoriën of zuignapjes uit, en zouden alzoo dienen 
om het voedsel aan de cellen te onttrekken. 
De schimmeldraden tasten veelal slechts een gedeelte van het 
bolsterweefsel aan en dringen er niet diep in door (fig. 2, 3), doch 
zij kunnen ook tot in de diepste lagen voortgaan en verlaten dan 
zelfs ook wel eens, maar toch vrij zelden, den bolster aan de bin- 
nenzijde om dan op de daar tegenaan liggende foelie over te gaan. 
Op die plaats brengt de schimmel dan ook de foelie tot afsterven, 
maar dit bepaalt zich toch maar tot een klein gedeelte. Nooit 
dringt zij echter door in den toch vaak nog weeken dop, zoodat de 
noot zelve ook steeds onaangetast blijft. 
Zijdelings breidt de schimmel zich in het bolsterweefsel weinig 
uit (Fig. 2, PI. I) en dat is de reden waarom niet de geheele 
bolster aangetast wordt, maar de ziekte zich tot scherp omschreven 
vlekken bepaalt. Elk vlek is dan ook blijkbaar van één enkele 
infectie, dus van één conidie afkomstig. 
Het eerste gevolg van het afsterven van de cellen van den bolster 
bestaat daarin dat dit gedeelte van het weefsel eerst een eenigszins 
donkergroene kleur aanneemt en dan samenschrompelt, tengevolge 
waarvan aan de oppervlakte eerst een plooi en daarna een cirkelvor- 
mige of ovale inzinking ontstaat; dan is nog slechts het inwendige 
weefsel afgestorven, maar onder de opperhuid is het nog in leven. 
Later wordt ook dit aangetast, en eerst wanneer het zóóver gekomen 
is, gaat de schimmel beginnen wederom conidiën voort te brengen, 
ten einde voor verdere verspreiding te zorgen. 
Meestal vertoonen de zwarte vlekken zich vóórdat de noot 
openspringt, maar wij zagen reeds uit het aangehaalde geval op 
