113 — 
samenliangen, nl. aan de bovenzijde van de noot, aan den zoogenaara- 
den navel. Beide nemen dus zoo goed als onafhankelijk van elkander 
in om vang toe: wij zagen (blz. 75) dat de bolster eerst, vrij los om 
de noot (met dop en foelie) heenligt, maar dat er later steeds toe- 
nemende wederzij dsclie drukking ontstaat. Deze drukking is het 
gevolg van het feit dat de bolster iets minder snel groeit dan 
de noot; zij verliindert echter den groei volstrekt niet. Bij de 
normale vrucht wordt eerst bij rijpheid de kracht zóó groot, dat zij 
de kleppen van één doet splijten. Wanneer er zich nu echter 
omstandigheden voordoen die maken dat die kracht sneller toe- 
neemt dan dit gewoonlijk in de normaal rijpende vrucht het geval 
is, dan zal de noot vóór de rijpheid openspringen, en wel des te 
eerder naarmate de wederzijdsche drukking sneller toenam. Zulk 
eene omstandigheid vindt men nu in elke vertraging van den groei 
van den bolster, mits de noot doorgaat zich op de gewone wijze te 
ontwikkelen, en deze moet dus gevolgd worden door een toename 
van de spanning, die des te grooter zal zijn naarmate de bolster meer 
in groei bij de noot achterblijft. 
Zulk een vertraging nu veroorzaakt juist de schimmel. Deze 
leeft nl. van de voedingstoffen in den bolster aanwezig, maar die 
anders voor den groei van den bolster zelve zouden bestemd geweest 
zijn. Deze laatste kan dus bij gebrek aan voedsel niet met de noot 
mee groeien, en wordt dus hoe langer hoe meer te klein voor de 
noot die hij zoo nauw omsluit. De drukking van binnen neemt dus 
voortdurend toe, t^eel sneller dan dit in een normale vrucht geschiedt, 
zoodat deze ten slotte tot openspringen gebracht wordt, alvorens de 
noot tot voldoende rijpheid gekomen is. Het tijdstip van opensprin- 
gen hangt dan uit den aard der zaak geheel af van de snelheid waar- 
mede de schimmel het voedsel van den bolster tot zich trekt. Is 
deze nu slechts op één plek aangetast en had de infectie plaats toen 
de vrucht reeds vrij groot was, dan is die voedsel-onttrekking gering 
en is de noot reeds bijna geheel rijp als de spanning te groot wordt 
en de vrucht openspringt; dan heeft men dus een j^kèrang toewah'\ 
Wordt daarentegen een nog zeer jonge vrucht op verschillende 
plaatsen tegelijk ziek, zoo groeit de bolster slechts uiterst langzaam 
mede, blijft dus zeer veel bij de noot ten achteren en splijt in een 
Meded. PI. XXYIII. 8 
