— 133 — 
e. Middelen ter bestrijding. 
Aangezien de eenige en uitsluitende oorzaak van de hier besproken 
ziekte de bedoelde schimmel is, zoo moeten alle middelen ter bestrij- 
ding gericht zijn of op de vernietiging van de schimmel óf op de 
beperking harer verspreiding. 
Daar de schimmel voor een deel in den bolster leeft, is het natuur- 
lijk niet mogelijk haar te vernietigen zoo lang de vrucht nog aan 
den boom zit. Ware het mogelijk op een gegeven oogenblik in 
een tuin, zoo die geheel afgezonderd ligt, of anders in een complex 
van aan elkander grenzende tuinen (zooals bijv. elk der Banda-eilanden) 
alle vruchten die een zwarte vlek of een begin er van vertoonden, 
rijp of onrijp af te plukken en te vernietigen, dan zou hiermede 
zeker de grootste stap gedaan zijn ter verbetering van den toestand. 
Intusschen is zulk een ingrijpende maatregel uit den aard der zaak 
niet voor toepassing vatbaar, eerstens wegens de finantieele schade 
die het oogstverlies aan de eigenaren zou berokkenen (omdat een 
deel van noot en foelie der zieke vruchten toch ook nog handelswaarde 
heeft), ten tweede wegens het bezwaar om voldoende samenwerking 
te verkrijgen tusschen de verschillende perken onderling, en ten derde 
wegens de groote moeilijkheid om in de vaak hooge boomen de vruch- 
ten met vlekken te vinden en vooral om de jonge, pas beginnende 
vlekken te onderscheiden. 
En vooral zou volledige samenwerking hoogst noodig zijn omdat, 
wanneer dit niet geschiedt, de tuin die kosten noch moeite gespaard 
zoude hebben om de ziekte tegen te gaan, telkens en voortdurend 
door middel van den wind weder geïnfecteerd zou worden van de 
zieke vruchten uit den naburigen tuin die geen maatregelen nam. 
Voor groote tuincomplexen, waar de ziekte in hevige mate heerscht, 
is dit middel dus feitelijk nauwlijks voor toepassing vatbaar. 
Anders is het echter daar waar de ziekte maar weinig voorkomt, 
en waar dus het afplukken van alle aangetaste vruchten slechts 
weinig moeite en tevens slechts een gering oogstverlies zou bezorgen. 
Dit is bijvoorbeeld het geval met Siauw. Wij zagen reeds dat de ziekte 
aldaar weinig voorkomt, en dan nog slechts op bepaalde plaatsen 
(waar de boomen te dicht opeen staan). Voor die tuinen zou het 
daarom zeer sterk aan te raden zijn, dat geregeld eiken dag, waarop 
