147 — 
Zij vertoont zich zoo goed als uitsluitend aan den onderkant van 
takken en bladeren ; aan de eersten vormt zij een helder witten band 
(gewoonlijk hoogstens één millimeter breed) die den tak volgt, steeds in 
de richting naar den top toe. Zulk een bundel bestaat uitsluitend uiteen 
zeer groot aantal fijne witte schimmeldraden, die dicht opeen liggen. 
Bij elke vertakking ongeveer geeft deze een dunneren zijbundel af 
die dan aan de onderzijde van dat takje zijn weg voortzet. Aan 
die helder witte bundels, die duidelijk tegen den donkeren bast af- 
steken, heeft de schimmel de maleische namen ontleend van henang 
poetih en van oerat poetih. 
Het is voornamelijk in den natten tijd dat deze bundels zoo helder 
wit gekleurd en zoo duidelijk te zien zijn ; in den drogen moesson ne- 
men zij een grijs-bruine kleur aan, waardoor zij bij vluchtig onder- 
zoek gemakkelijk over het hoofd kunnen gezien worden. 
Tegen het eind van den natten moesson vormt de schimmel kleine 
kussentjes die tegen de okselknoppen aanliggen, als het ware gereed 
om, zoodra deze knoppen tot twijgen zullen uitloopen, deze onmid- 
dellijk aan te tasten. 
Komt een der allengs smaller wordende bundels bij een blad 
aan, dan gaat ook hierop een deel van den bundel over. Aan den 
bladsteel blijft deze nog een enkele draad Tormen, maar niet 
zoodra is de onderzijde van het blad bereikt, of de bundel lost zich 
op in een groot aantal zeer fijne schimmeldraden die zich dan 
waaiervorraig over de geheele oppervlakte van het blad (maar 
steeds uitsluitend aan de onderzijde) verspreiden. Zij bedekken dit 
alzoo als het ware met een spinneweb, en van daar dan ook den 
naam lawa-lawa die men er bv. op Ambon aan geeft ; evenals bij 
een spinneweb, slaan ook op deze draden ’s nachts tal van uiterst 
fijne dauwdruppeltjes neer, een omstandigheid die voor hunne ont- 
wikkeling uit den aard der zaak zeer gunstig is. 
Aan de takken zelve doet de schimmel, naar het schijnt, geen direct 
kwaad, daar de draden blijkbaar niet door het kurk heen en in den 
levenden bast indringen ; de bladeren sterven daarentegen onher- 
roepelijk nadat zij door de schimmel aangetast zijn. Zijn dan alle 
bladeren dood dan sterft ook de tak vaak af. Bij het doodgaan 
der bladeren laten deze vaak los van den tak, juist alsof zij op 
