^ 151 ^ 
steeds levende schimmel dan weder langs den stam omhoog zou 
kunnen kruipen en den boom op nieuw aantasten. 
Wanneer men zorgvuldig naar de schimmel zoekt, zal men be- 
vinden dat zij meer verspreid is, dan men oorspronkelijk wel meende. 
Dit bleek ons o. a. in een der tuinen bij Menado. Mijn voorstel vol- 
gende, was de eigenaar begonnen alle door hemng poetih aangetaste tak- 
ken zorgvuldig te doen uitkappen. Toen ik eenigen tijd later weder in 
dien tuin kwam, lagen overal tusschen de boomen vrij groote hoopen 
van die takken, veel meer dan wij oorspronkelijk hadden kunnen 
vermoeden. Yoor het uitkappen van deze takken werden 3 man 
gebruikt, die den geheelen dag werkende in 1 week slechts 4 bouw 
van de ziekte hadden kunnen zuiveren. Hieruit blijkt dus wel dat 
die ziekte aldaar veel voorkwam, hoewel toch niet veel meer dan in 
tal van andere tuinen. 
In een der notentuinen op Ambon maakte de eigenaar mij op- 
merkzaam op een eigenaardige verkleuring van den stambast, die 
een meer licht groene tint vertoonde. Die verkleuring was plaat- 
selijk, en ging steeds geheel rondom den stam. De eigenaar, die 
deze verkleuring reeds langen tijd hier en daar aan verschillende 
boomen had waargenomen, wist echter nog niet met zekerheid te 
zeggen of op deze verkleuring andere ziekteverschijnselen volgden 
of niet, en wist dus evenmin of zij schade aanbracht. 
Bij mikroskopisch onderzoek bleek mij dat in de oneffenheden 
van den inwendig geheel normalen bast, een zeer groot aantal uit- 
terst fijne, helder witte schimmeldraden liepen, die zich nu en dan tot 
dunne, nog juist met het bloote oog zichtbare bundeltjes vereenigden. 
Het is mogelijk dat deze draden ook tot dezelfde „henang poetih'^ 
behooren, maar zekerheid daaromtrent is niet te verkrijgen dan door 
op de plaats zelve de verdere ontwikkeling na te gaan. Hoewel dit 
verschijnsel voor zoover bekend dus nog geen schadelijke gevolgen 
heeft, is het toch wenschelijk er zijn aandacht op te blijven vestigen. 
Op andere plaatsen hoorde ik nooit van die verkleuring van den bast 
spreken. 
Daar dit verschijnsel dus zóó weinig, en zóó geheel plaatseljjk 
voorkomt, zou het bestrijken of bespuiten van den stam met bouil- 
