— 176 — - 
de andere minder, die niettegenstaande de kalk goed zichtbaar waren. 
Het vet, dat binnen in de noten gesmolten was, was dus door het 
geheele weefsel van de noot getrokken en in het papier gedrongen. 
Zelfs een kortstondige verwarming van droge noten tot die tem- 
peratuur is dus voor hun uiterlyk schadelijk. 
Bij de tweede proef werden 8 versche noten (uit den Cultuurtuin 
afkomstig) gewogen en daarna onmiddellijk in de thermostaat gebracht. 
De noten wogen versch 87.1 Grr. en bij het einde van de proef bleek 
dat zij oorspronkelijk 31.36 Gr. water bevatten. Volgens andere 
bepalingen moeten de doppen van die 8 noten te samen ongeveer 24 
Gr. gewogen hebben, van welk gewicht ongeveer 9.7 Gr. uit water 
bestond. Het totale gewichtsverlies dat de noten in de thermostaat 
ondergingen bedroeg 
nu : 
na 
3 
uur 
12.1 
Gr. (dus waarschijnlijk ongeveer al het 
water uit de doppen, + 9.7 Gr., 
benevens 2.5 Gr. uit de noten). 
n 
12 
w 
23.2 
» 
7) 
1 
dag 
26.4 
» 
2 
dagen 
29.1 
» 
w 
3 
V 
29.9 
n 
» 
4 
V 
30.16 
n 
n 
5 
» 
30.28 
7) 
n 
6 
n 
30.37 
n 
n 
7 
V 
30.40 
w 
V 
8 
r> 
30.47 
•n 
7i 
9 
V 
30.48 
J) 
Bij droging daarna boven zwavelzuur verloren de noten nog 0.88 
Gr. aan gewicht, zoodat oorspronkelijk het totale watergehalte 
31.36 Gr. bedragen had. 
Bij de temperatuur van 75° — 80° C. waren de noten dus in 6 — 9 
dagen voldoende droog. 
Bij het einde der proef rammelden de noten niet. Toen de dop 
van een der noten daarna zeer voorzichtig gebroken werd, barstte deze 
toch met den dop mede ; de stukken noot hechtten zóó vast aan den 
dop, dat zij zonder verder breken niet daarvan los te maken waren. 
Zij waren dus, misschien ook door het uitgeloopen en intusschen ge- 
stolde vet, aan den dop vastgekleefd. 
