— 192 — 
omdat het onderzoek nooit kon geschieden op de plaatsen van pro- 
ductie, zoodat het steeds verricht werd aan gedroogd materiaal, en dus 
zonder dat men den oorspronkelijken toestand kende. 
Daartoe heb ik nu in Buitenzorg eenige proeven genomen, ten einde 
een juister inzicht in de cijfers van productie en samenstelling der 
verschillende bestanddeelen van de nootmuskaatvrucht te verkrijgen. 
Omtrent de gewichtsverhoudingen tusschen bolster, foelie, noot en 
dop van een groot aantal versche vruchten, afkomstig uit den Cultuur- 
tuin alhier, zoomede na droging bij 100° C., geeft de volgende tabel 
uitsluitsel : 
Bolster. 
Foelie. 
Noot in 
den dop. 
Noot. 
Dop. 
Gehalte aan vaste stof 
(bij 100‘> C.) 
11 % 
46 
60 % 
59 7c 
61 7o 
Watergehalte in ver- 
schen toestand. 
89 „ 
54 „ 
40 „ 
41 „ 
39 „ 
Watergehalte in lucht- 
drogen toestand. 
12.4 , 
8 „ 
Watergehalte in zon- 
drogen toestand. 
— 
5.4 „ 
— 
1.6 „0 
— 
100 K°. rijpe vruchten leveren op ongeveer: 
versch 
77.8 K° 
4.0 K° 
18.2K° 
13.1 K° 
luchtdroog 
9.93 „ 
2.09, 
— 
GO 
gedroogd bij 100° C. . 
8.95 „ 
1.84 „ 
10.84 
7.73 „ 
Hierbij dient echter opgemerkt te worden dat het watergehalte in 
verschen toestand verre van constant is. Zoo vond ik voor het 
7o drooggewicht van foelie: maximum 55.1 7o? minimum 36.5 7o 
en van noot : „ 66.5 °/o 5 w ^lo 
Het rendement aan geklopte, gekalkte en droge noot uit noot in den 
dop (na het rooken) wordt in de praktijk gerekend te zijn ongeveer 
2/3, dus 67 °/o. Volgens de bovenstaande cijfers zou dit zijn 7.73 
K®. van de 10.84 K®. of 71.3 °/o; daar deze noten echter bij 100° 
gedroogd worden en dus iets lichter waren dan de zulke in luchtdrogen 
toestand, wordt ook dit percentage iets geringer, en komt dus met 
1) Gedroogd bij 75— 80® C.; vergelijk de proef op blz. 176. 
