— 199 — 
„Evenmin gelukte een dergelijke poging zeven jaren later, met 
veel ostentatie en allerlei kunst- en vliegwerk van muziek en dans, 
door den resident Boscii aangewend. De tijd daarvoor was nog niet 
gekomen: er was onder de bevolking nog maar weinig geld, en 
men kende de waarde ervan ook nog niet. 
„Hoe dit te verklaren? 
„Bij mijne komst in de Minahassa in 1850 kende men daarvoor 
circulatie van geld in het dagelijksch leven slechts de oude bekende 
duiten, maar onder de bevolking was daarvan weinig aanwezig, en 
de recepissen van één, vijf en tien gulden waren meest in handen 
der hoofden en de weinige Europeanen in het binnenland. 
„Natuurlijk was dit te Menado^ Kenia en Amoerang^ de zee- en 
handelsplaatsen met veel Chineesche handelaren, reeds anders. De 
belasting der bevolking bestond in leverantie van ryst en goemoetoe, 
waarvoor blauw katoen in ruil werd gegeven. Zoo kreeg zy dus 
geen geld in handen, en onderling had zy dat voor haar transacties 
— meestal bestaande in ruilhandel — niet noodig. 
„In 1847 werd de Minahassa bezocht door den commissaris Fransis, 
op wiens voorstel voor de Minahassa een geregeld belastingstelsel 
in geld werd ontworpen, dat wegens de uniformiteit en het weinig 
drukkende de Minahassa ten zegen strekte. Dat stelsel werd inge- 
voerd in 1851, tijdens het bestuur van Resident Scherius, die eenig 
bezwaar had om het den hoofden duidelijk en aangenaam te maken, en 
daarom wijselijk besloot die taak op te dragen aan zijn secretaris, 
— niemand minder dan de ons welbekende Douwes Dekker, die daar 
reeds zijn eerste sporen op dat gebied bekwam. 
„Gemakkelijk was die taak niet, want dewijl door dit belasting- 
stelsel aan die hoofden de gelegenheid werd ontnomen om zich met 
de opbrengst der bevolking te verrijken, wisten zij allerlei bezwaren 
op te werpen, die schijnbaar werkelijk gegrond waren. 
„Het hoofdbezwaar was dan ook, dat er bij de bevolking geen 
geld was, en het is niet te ontkennen dat dit aanleiding gaf tot 
moeilijkheden. 
„Gaandeweg kwam er echter meer geld onder de bevolking en 
vooral door de levering van koffie, die enkele jaren twee a drie ton 
onder de bevolking bracht. De bronnen van bestaan en inkomsten 
