— 204 ~ 
ruil gehad heeft. Rekent men dat hij in dat geval omstreeks voor 
f 200. — aan producten van den boom had moeten afhalen, dan zou 
hij in dien tyd (toen in het groot de noot te Menado betaald werd 
met f 75.— per pikol en de foelie met f 115. — p. p.) minstens 2 
pikol noot en dus pikol foelie hebben moeten oogsten, of onge- 
veer 15.000 stuks noten. Hoewel misschien mogelyk voor een zeer 
groeten en buitengewoon rijk dragenden boom *), en zulk een moet 
het geweest zijn anders had de Chinees de ruil zeker niet voor- 
geslagen, zoo komt het cijfer mij toch wel wat al te hoog voor. 
Intusschen, moge het verhaal geheel juist zijn of niet, het geeft 
ons in allen gevalle een duidelijk beeld van de enorme winsten 
die goed dragende notenboomen kunnen opleveren. 
Wanneer men hierbij nu nog in aanmerking neemt dat, zooals 
mij verzekerd werd, elk negorijman buitendien nog een stukje 
grond bezit dat hem voldoende aan padi^ miloe (djagoeng) en?,, enz. 
opbrengt om van te leven, dan is het niet te verwonderen dat de 
Minahasser, vooral in de noten-produceerende streken, een groote 
mate van welvaart geniet. 
Als een buitengewoon sprekend bewijs daarvoor wensch ik hier te 
wijzen op de resultaten die de „Spaarbank Minahassa” in korten 
tijd opgeleverd heeft: 1 Juli 1896 opgericht, was er met 31 Dec. 
van dat jaar reeds f 7.250. — iogelegd door 190 personen, waarvan 
141 inlanders. Eén jaar later was de totale inlegsom geklommen 
tot niet minder dan f 37.000.— ingelegd door 401 personen, dat 
ook thans wel voor verreweg het meerendeel negorijlieden zullen 
geweest zijn. Zulke cijfers behoeven geen commentaar. 
Intusschen is het niet die welvaart alléén, die de notencultuur 
bij het volk zóó bemind maakt. Voor een groot deel berust dit 
ook op het gemak waarmede die bijverdienste verkregen wordt. Is 
toch de boom eenmaal geplant (en men plant dien op de erven, 
waarvan anders toch nauwlijks eenig product van waarde verkregen 
1) Ik herinner hierbij aan hetgeen ik op Siauw zag, nl. een niet zóó oude 
boom als de bedoelde, die aan één der onderste takken over de 200 vruchten 
droeg die meer dan halfvolwassen waren ; de kleinere werden niet eens medegeteld. 
Het totaal aantal vruchten werd toen berekend op ongeveer 6000 in 9 maan- 
den (blz. 167), hetgeen dus in die verhouding geeft 8000 in één jaar. 
