— 205 — 
wordt) en zyn zij tot vruchtdragen gekomen, dan behoeft men er 
niet meer naar om te zien. De man bebouwt bovendien het stukje 
grond, dat hij elders heeft liggen en dat bezorgt hem zijn levens- 
onderhoud; de vrouw heeft niet anders te doen dan de rijpe vruchten 
te plukken of op te rapen en te bewaren. Komt er dan niet iemand in de 
negorij om de noten te koopen, dan neemt zij op passerdagen, als zij naar 
de markt gaat, in een mandje haar oogst van de week aan noot en 
foelie mede. Geld voor haar inkoopen behoeft zij echter niet mede 
te brengen: vóórdat zij op de passer komt heeft zij gelegenheid te 
over om haar oogst van de hand te doen aan de opkoopers die op 
elk kruispunt de passergangsters opwachten. Om die reden zou men 
de notenboomen dus eigenlijk kunnen noemen: de boomen waarvan 
de negorijman zijn hlanja^ zijn huishoudgeld, afplukt, want iets 
anders te doen als te plukken valt er niet, en elk oogenblik kan de 
oogst in geld omgezet worden. 
Bovendien leveren de boomen het geheele jaar door, wel nu eens 
meer en dan minder, maar toch is der elke week wat te verkoopen 
zoodat zorg of er wel geld zal zijn als de passerdag aanbreekt, in het 
geheel niet behoeft te bestaan. 
En kan men zich nu voor een inlander iets denken dat meer na- 
bij het ideaal komt, dan een stuk land te hebben dat het levenson- 
derhoud oplevert, en daarbij naast zijn huis boomen van welke men 
elke week het passergeld afplukt ? — 
De noten welke op de beschrevene wijzen den Chineeschen groot- 
handelaren bereiken worden vervolgens bij grootere partijen (bij- 
voorbeeld van 30 tot 50 pikol) aan de Europeesche firma die hen 
crediet verleende afgedragen, in mindering dus van de genoten 
voorschotten in goederen verstrekt. Deze partijen bestaan dus 
steeds uit noten in den dop, die niet voldoende droog en zeker nooit 
het geregelde droogproces hebben doorgemaakt. In de pakhui- 
zen dier firma’s worden de noten dan verder behandeld ; het is daar 
dat zij geklopt, uitgezocht en gekalkt worden, om daarna in kisten 
verpakt naar Europa te verzenden op geheel dezelfde wijze als dit 
boven (blz. 181) voor Banda beschreven is. Een enkele maal wor- 
den zij ook ongeklopt verzonden en gaan dan naar Singapore. Siauw- 
en Sangi-noten nemen, in dezelfden vorm, eveneens vaak hun weg 
