- 212 - 
in 1886/87 de inmiddels opgerichte Crediet- en Handels-Yereeniging 
„Banda” begon de noten in te voeren en dus als hoofdimporteur 
optrad, die sedert geregeld zelf op gezette tijden (4 maal ’s jaars) 
veilingen houdt. 
De in Europa aangekomen partijen worden door de makelaars 
meestal nog eens nagesorteerd, en verder beschreven en getaxeerd, 
in kavelingen afgedeeld en zoo op de veilingen gebracht. 
De sorteering der door het Gouvernement te Banda ontvangen 
noten bestond slechts in 
1® vette 7toten :, „geheel gaaf, lichtbruin van binnen en hebben een 
rond gelijkmatig uitwasje aan het bovengedeelte der noot; dit laatste 
is juist het bijzondere kenteeken van deze soort der noten.” 
2° middelsoortige noten: „zij hebben dit uitgewassen bolletje niet 
zoo volkomen ; zij zijn insgelijks gaaf, maar dikwijls niet zoo vol- 
komen gedroogd als de eerste soort of de vette noten.” 
3® magere noten: „zijn meestal beschadigd en ook niet zeer wel 
gedroogd.” 
4° gruis: „zijn noten die op de eene of anderen wijze defect, ge- 
broken of beschadigd zijn geworden.” 
De prijzen welke het Gouvernement voor deze soorten betaalde 
veranderde natuurlijk in den loop der tijden. Nadat omstreeks 1862 
eene verhooging vastgesteld was, werd er betaald voor: 
vette en middelbare noten: 16 — 19 cent per V 2 K®. 
magere „ 6 „ „ 
gebroken „ 4 „ „ 
Nadat de verplichte levering der specerijen had opgehouden, en 
de handel in Europa uit handen der Nederlandsche Handel-Maat- 
schappij in die van particulieren overging, had er een wijziging in. 
de sorteering plaats, waarbij de noten meer gedetailleerd gesorteerd 
werden, naar de qualiteit 2 ). ' - 
De soorten van Banda-nooi die van toen (1872) af en ook nog 
thans onderscheiden worden zijn de volgende: 
1) Zie Olivier, l. c., 1834, I, blz. 166. 
2) De bijzonderheden omtrent deze sorteeringen enz. ontleen ik aan een par- 
ticulier schrijven van den Heer W. F. Westermann, Makelaar in specerijen te 
Amsterdam^ die juist deze veranderingen in de sorteering invoerde. 
