— 216 — 
De foelie-productie kan zooals reeds vroeger (blz. 193) gezegd 
werd op ongeveer een vierde gedeelte van den notenoogst berekend 
worden. 
Tot op 1817 was Banda het eenige land van productie; daarna 
kwam in 1817 Benkoelen, omstreeks 1825 Ambon, een tiental 
jaren later Penang en daarna ook nog Singapore, tusschen 1850 en 
1859 Sumatra’s Westkust en eveneens de noordelijke eilanden der 
Molukken, vooral Halmaheira. In 1860 hield de productie van 
Penang en Singapore plotseling op (tengevolge van de ziekte die 
de hoornen doodde), maar toen begon tevens Java, Deli-Langkat, 
benevens Menado met Groot-Sangi, terwijl eindelijk ook sints 1878 
de Lampongsche Districten aanvingen te produceeren, en toen te- 
vens Penang en Singapore zich wat herstelden. 
De volgende tabel, geheel ontleend aan de statistieke opgaven 
door Warburg verzameld (blz. 261), geven een overzicht over de 
notenproductie van al die streken in verschillende tijden van deze 
eeuw. De laatste kolom geeft ten slotte het percentsgewijze aandeel 
aan, dat elk der landen thans aan de wereldproductie heeft. De 
gang van deze totaal-productie ziet men bovendien op de graphische 
voorstellingen: PI. III voor noot, en PI. IV voor foelie. 
