— 224 — 
staten die de specerij verbruiken, bedraagt. De lagere prijzen worden 
hier dus bij uitzondering (kruidnagelen en peper verkeeren trouwens in 
dezelfde omstandigheden) niet door grooteren omzet gecompenseerd. 
Deze omstandigheid, die anders tot opruiming der te groote voorra- 
den leidt, mist men dus bij noot en foelie ten eenen male. 
Daartegenover staat de steeds stijgende productie Hoedanig 
die toeneemt in bepaalde streken (op Banda is zij echter nauwlijks 
voor uitbreidingan vatbaar) k men bijvoorbeeld zien uit het over- 
zicht omtrent het aantal notenboomen in de Minahassa (zie blz. 85). 
Hieruit blijkt dat van den totalen aanplant ongeveer het drie vierde 
gedeelte bestaat uit boomen van 1 — 10 jaar; na een lO-tal jaren zal 
dus de oogst van de Minahassa 3 maal grooter kunnen zijn dan nu, 
vooral ook omdat de opbrengst der vele thans nog jonge, maar toch 
reeds vruchtdragende boomen, voortdurend stijgen moet. En dit is slechts 
één der streken waar de notenteelt als volkscultuur zoo sterk toeneemt. 
Hierbij komt nog dat zulk een vermeerdering van productie niet 
tegen te gaan is; gold het éénjarige of kortlevende gewassen, zoo 
zou zich de aanplant elk jaar naar de prijzen regelen; doch tot uit- 
roeien in het groot van vruchtdragende boomen, die pas in het 
8®— 10® jaar beginnen te dragen, omdat de prijzen laag zijn, gaat 
niemand over, omdat men natuurlijk steeds op prijsverbetering blijft 
hopen en omdat het product dat zij opleveren althans nog eenige markt- 
waarde heeft. Vermindering van den totalen aanplant zou dus 
slechts zeer op den langen duur mogelijk zijn, doch dan nog slechts 
indien er samenwerking bestond tusschen alle producenten. 
De toekomst der notencultuur door Europeanen of door anderen 
in het groot gedreven, schijnt mij nog te minder rooskleurig toe, om- 
dat de enorme uitbreiding van die notenteelt uitsluitend berust op 
de uitbreiding der volkscultuur. 
Notenteelt als volkscultuur beteekent, zooals wij vroeger zagen : 
productie van noten en foelie zonder moeite, zonder werkkapitaal 
en zonder de geringste onkosten voor bereiding of verkoop van het 
product, ten minste voor zoover de negorijman zijn notenboomen 
op zijn erf rondom het huis kweekt. Bij grootere tuinen is er eenig 
kapitaal voor aanleg noodig, doch nauwlijks iets voor onderhoud en 
pluk, veelal niets voor opzicht en bereiding. De prijs die de nego- 
