— 231 
ontdekt zou worden. Intusschen is de wilde foelie op zich zelve 
toch ook een specerij, al is zij van geringere qualiteit. 
De invoeren van wilde foelie beliepen, volgens Warburg, van 
1888 — 1894 gemiddeld 160 pikol per jaar; zij wordt met ongeveer 
van de prijs der goede foelie betaald. 
Een laatste product dat nog in noemenswaardige, hoewel toch 
geringe, quantiteit aan de Europeesche markt komt is de zooge- 
naamde „Bombay-foelie'’ afkomstig van Myristica malaharica. De 
noot als zoodanig komt niet in den handel, maar zou toch zeer 
goed voor de bereiding van notenzeep gebruikt kunnen worden. 
Volgens ontvangen mededeeling van den Heer Westermann komt 
deze foelie (die uitsluitend den naam „Bombay-foelie” draagt, en 
nooit „wilde foelie” genoemd wordt) uitsluitend aan de Londensche 
markt. Daar zij geheel zonder reuk of smaak is heeft zij als 
specerij geen de minste waarde, en kan dus slechts voor verval- 
schingen van poeder van goede foelie dienen. Zij wordt thans met 
20 a 25 cent per betaald. 
