— 8 
Dell Tocwa-grond, luclitdroog, in proc. 
Coll. klei en ijzer- 
oxyde 
Hnmus 
Totaal 
Zand 
Bovengrond 
50,1 
5,9 
56, 
33,5 
Ondergrond 
67,7 
2,8 
70,5 
19,1 
De dichter aan ’t oppervlak gelegen lagen verweeren sneller en 
intensiever door de atmosferiliën en door de werking van de plan- 
ten en dieren; het gevolg is, dat daar de oorspronkelijke 
inineraalfragmenten, die men onder den naam vulcanische asch 
(en zand) kan samenvatten, in zeer fijne deeltjes uit elkaar zijn 
gevallen, welk slib zoowel door de regens is weggespoeld als 
ook met het wegzinkende water in de diepere lagen terecht 
is gekomen. Een andere oorzaak, waarom in den ondergrond de 
hoeveelheid coll. bestanddeelen grooter kan zijn dan in de 
oppervlakte-lagen is de oplossende werking geweest van de in 
den bodem voorkomende zuren, die vooral de ijzerverbindingen 
in een opgelosten toestand mee kunnen voeren naar den onder- 
grond (dit geldt eventueel ook voor kalk- en magnesia-verbin- 
dingen) 1). Dergelijke ijzerverbindingen vallen in den ondergrond 
onder den invloed van reduceerende of andere werkingen weder 
uit elkaar en blijft dan het ijzeroxyde in een coll. vorm achter. 2) 
Ook bij den ondergrond van Deli Toewa moet een dergelijk 
iets hebben plaats gehad blijkende uit de bovenvermelde cijfers. 
In het algemeen is echter regel, dat naarmate men dieper in 
den bodem doordringt, de hoeveelheid verweeringsprodukten 
steeds afneemt, daarentegen het procent-gehalte aan onver- 
weerde, zoogenaamde zandachtige, mineraalfragmenten steeds 
toenemende is. De kleursovergang, die in den ijzerrijken Deli- 
1) Nadere beschouwingen omtrent het lot dezer talk en magnesia laat ik 
hier achterwege, omdat zij slechts bij uitzondering in een eenigszins belang- 
rijke hoeveelheid in den Deligrond worden aangetroffen. 
2) De verschillende vormen, waarin men zulke aanvankelijk opgeloste en 
meegevoerde en daarna Aveer afgezette ijzerverbindingen in diepere lagen te- 
rugvindt, worden oer, padas, enz. genoemd. 
