— 111 — 
leken een grond, die reeds bij herhaling door de inboorlingen 
met padi was beplant en waar verder bij de tabakscultuur tot 
dusverre nimmer Phosphorzuur houdende kunstmest werd 
gebezigd. Daarentegen was op de Amplas klei alleen bij herha- 
ling tabak geplant, die echter steeds bemest werd en dan telkens 
door één padioogst gevolgd werd. Om deze redenen zijn de 
omstandigheden dus niet geheel dezelfde en is het nog niet zeker 
uitgemaakt, of de geringe hoeveelheid in verdund citroenzuur 
oplosbaar Phosphorzuur in den ijzerrijken rooden Deli Toewa- 
grond, komt, door den eigenaardigen invloed van het ijzer en de 
groote hoeveelheid humus of dat zij wellicht zoo gering is, omdat 
de herhaaldelijk achter elkaar geplante padi, alles wat er 
aan in verdund citroenzuur oplosl)aar Phosphorzuur in den 
bodem was, heeft weggenomen; terwijl omgekeerd op Amplas 
zoowel aanvulling door bemesting als eene mindere onttrekking 
door andere cultuur-ge wassen plaats heeft gevonden. Hierom- 
trent zou derhalve tot dusverre nog eenige twijfel kunnen blijven 
bestaan en kon ook van zelf de toch zeer zeker, groote invloed 
der ijzerverbindingen niet geheel helder voor den dag komen. 
Die invloed wordt nu op een duidelijke en a (doende wijze 
bewezen, wanneer men de verhouding van de gemengde witte 
kleigrond van Amplas ten opzichte van het Phosphorzuur ver- 
gelijkt met de wijze, waarop de roode grond van S®* Kriau 
zich in in dit opzicht gedraagt, want dan heeft men inderdaad 
met twee gronden te doen, die, wat de cultuur betreft geheel 
vergelijkbaar zijn. 
Op beide grondsoorten is bij herhaling tabak geplant op 
opvolgende tijdstippen die bij beide niet zoo veel van elkaar 
afwijken; bij beide is „guano” gebruikt; bij beide werd het land 
na de tabak en padi in hoofdzaak met lalang en eenig jong 
bosch bedekt. De omstandigheden zijn dus bij den grond van 
Amplas en S®' Kriau veel meer dezelfde geweest, dan toen de 
Amplas-grond met dien van Deli Toewa werd vergeleken. 
Dit nu in het oog vattende, gaan wij nogmaals de verschillen, 
resp. de overeenkomst na, die deze drie grondsoorten onderling 
vertoonen. 
