HOOFDSTUK X, 
Proefveld op Sei Mentttrtm. 
Bemestingsproef. 
De ])emestingsproef op liet Mentjirim geschiedt op dezelfde 
wijze als die op Amplas en op S®‘ Kriau, zoodat ik voor de 
nadere bizonderheden naar het daar medegedeelde kan verwijzen. 
§ 1. De samenstelling' en eigenscliappen van den grond van het 
proefveld. 
De grondsoort, die op het proefveld voorkomt, wordt niet zoo 
algemeen verbreid aan getroffen als de roode gronden, in wier 
onmiddellijke nabijheid zij gevonden wordt. Men treft haar uit- 
sluitend aan op de zoogenaamde boven-ondérnemingen ; zij wordt 
niet gevonden in de lagere alluviale kuststrook. 
De grond is zeer humusrijk en tengevolge daarvan zwart of 
althans zeer donker van kleur ; de zwarte bovenlaag rust zonder 
merkbaren overgang op een lichtgrijs of lichtgeel gekleurden 
ondergrond, en is daardoor ten eenenmale onderscheiden van 
alle eveneens humusrijke, donkerbruine (chocolade-kleur) of don- 
ker roode gronden, waar de overgang van den bovengrond naar 
beneden toe geleidelijk plaats vindt, zoodat de kleurschakeering 
achtereenvolgens de tinten chocoladekleur, donkerbruin, don- 
kerrood, roodoranje, lichtgeel, geelgrijs en grijs vertoont; alle 
welke kleurovergangen in hoofdzaak veroorzaakt worden door 
de steeds toenemende hoeveelheid aan colloïdale ijzerverbin- 
dingen, die door verweering van de vulcanische asch ontstaan 
zijn. Bij den grond van Mentjirim heeft men niet met vul- 
canische asch te doen, maar met de uiteengevallen en zan- 
