— .132 — 
dige resten van gemakkelijk af brokkelend en week trachytisch 
gesteente, dat in onverweerden toestand een helder witte breuk- 
vlakte vertoont, bezet met donkergekleurde mineraalfragmenten. 
De ondergrond van Mentjirim, steekt dan ook scherp af door 
haar lichtgrijze kleur tegen den homogenen donkeren bijna zwar- 
ten bovengrond waarbij het geheel den indruk maakt, alsof 
men op een lichtgrijs gekleurde grondlaag, kunstmatig een laag 
zwarte tuinaarde heeft gebracht en daarbij steeds zorgvuldig er 
voor heeft gewaakt, dat er geen vermenging plaats heeft op het 
grensvlak der twee lagen. 
De samenstelling van de bovenlaag en van den ondergrond 
is geheel in overeenstemming met hetgeen men uitwendig 
waar kan nemen. 
Grond van het Proefveld lan Sei Mentjirim (vvatervrij.) 
Humus 
proc. 
Zand 
proc. 
Klei 
proc. 
Boveiïgroiid (zwart) watervrij 
14,1 
47,4 
36,5 
Ondergroiid (licht, iets 
geelachtig:). 
3,3 
67,2 
30,5 
Deze strook laat zich tot in het bergland vervolgen, alleen 
wordt daar het zand in den ondergrond meer en meer vermengd 
met steentjes, grind en nog dieper het gebergte in rust de 
humuslaag direct op het zachte trachytische gesteente ; de 
hoeveelheid verweerde kleideeltjes neemt naar evenredigheid 
evenzoo steeds meer en meer af. 
In Mededeelingen XXI en XXVI kan men nog de samenstelling vinden 
van den Bovengrond van een plaats, die op dezelfde strook gelegen is, waar- 
van het grondmonster van het proefveld van Mentjirim afkomstig 
is; in watervrijen toestand vond ik het volgende (Grondmonster C): 
