45 
lermen bezigt wanneer een der beide organismen in meerdere of min- 
dere male de bevoordeelde is. Evenwel zijn de overgangen lusschen 
al die gevallen zóó talrijk, en bovendien is het dikwijls zóó moeielijk 
de voor- en nadeelen van elk der samenstellende deelen naar waarde 
te schatten, dat men het woord symbiose veelal ook in den algemeenen 
zin gebruikt, voor de samenleving van organismen, zonder daarmede 
dus te willen te kennen geven of beide organismen, dan wel een van 
beiden voordeel heeft bij het compagnieschap. 
Met het oog op het verhand dat er bestaat tusschen het voor- 
komen der hacterien in het suikerriet en de sereh-ziekte, hebhen ons 
de hovenheschreven onderzoekingen het volgende geleerd: 
Bac.Sacchari komt normaal in een aantal parenchymcellen voor. 
Tevens is het waarschijnlijk dat zij zich ook in de zeer jonge (merisleem-) 
cellen hij den top van eind-, zoowel als van zijknoppen bevinden (omdat 
op gekweekte stukken ook op zeer korten afstand van den top slijm- 
druppels te voorschijn kwamen). Dit leidt tot de onderstelling dat 
de bacteriën zich in die jonge cellen vermenigvuldigen, meer of minder 
snel naar gelang van omstandigheden, en zich bij de volgende cel- 
deelingen over de dochtercellen verdeelen, tengevolge waarvan zij ten 
slotte in een groot aantal volwassen parenchymcellen voorhanden 
zijn. Het is volstrekt niet noodig dat alle dochtercellen op die wijze 
met bacteriën bedeeld worden, en zelfs is het waarschijnlijk dat bij 
langzame vermenigvuldiging den bacteriën en krachtige celdeeling 
(dus ook hij krachtigen groei) vele en misschien wel de meeste cellen 
daarvan verstoken zullen blijven. 
Wanneer toch in het meristeem-weefsel een nieuwe cel door deeling 
van een oudere ontstaan is, zoo blijft de eerste niet verder onver- 
anderd, maar deelt zich op hare beurt na korter of langer tijd nog 
herhaaldelijk. Is nu een dezer nieuwe cellen met een of meer bacteriën 
bedeeld geworden, terwijl deze in de aangrenzenden gemist worden, zoo 
zullen alle dochtercellen van de eerste bacteriën kunnen bevatten, 
terwijl alle de omgegevende cellen van hen verstoken zullen zijn. 
Op deze wijze ontstaat dus een groep van cellen, welke alle hac- 
terien bevatten, te midden van een omgevend weefsel waarin deze ont- 
breken. Zoo kan dus op zeer eenvoudige wijze verklaard worden hoe 
