- 2 - 
liseerschaal of kolfje op ’t waterbad verdampt en de overblij- 
vende rest niet boven 100'’ (’t best in een water-droogstoof) 
gedroogd en gewogen”. 
Ook deze methode is vrij omslachtig, terwijl volgens onze 
ervaring de chloroformextractie van het droge poeder dikwijls na 
3 uren nog lang niet is afgeloopen. 
De methode door v. RoMBrEOH en Lohmakx hierin ’t labora- 
torium tot dusverre gevolgd is: 
„10 G der fijngepoederde thee worden in een extractie-apparaat 
geëxtraheerd met alkohol waaraan eenige druppels azijnzuur zijn 
toegevoegd, totdat de vloeistof kleurloos afloopt. De alkohol 
wordt afgedampt, het residu eenige mcalen met water opge- 
kookt, in een maatkolf van 100 cM^ gebracht, 5—6 cM^ loodazijn 
toegevoegd, afgekoeld, opgevuld tot 100 cM^ en gefiltreerd. 
50 cW van het filtraat worden met chloroform uitgeschud en 
in het chloroformextract de caffeïne bepaald door weging na 
drogen op 105'’h 
Deze vrij handige en vlugge methode gaf voor zwarte thee 
goede resultaten overeenkomende met die verkregen naar de 
veel omslachtiger methode van Yité. 
Evenwel werd in groene thee en versch gedroogd blad volgens 
deze methode steeds minder gevonden dan in de zwarte thee, 
terwijl ook in ’t zelfde monster groene thee of gedroogd blad 
de methode van Yité meer gaf dan die van v. Rombürgh en 
Lohmaxx. Eene verklaring voor dit verschijnsel werd niet 
gevonden; alleen was het duidelijk dat de alkohol-extractie- 
methode (v. R. en L.) voor groene thee en versch gedroogd 
blad niet kan worden toegepast. 
Yan belang scheen het daarom eene methode te vinden, volgens 
welke de caffeïne zoowel in groene thee als in het gedroogde 
blad in korten tijd quantitatief kon worden bepaald. 
Yooraf echter werd getracht de oorzaak op te sporen van 
de te kleine waarden welke volgens de alkoholextractie methode 
werden gevonden. 
