— 8 ~ 
Volgons deze voorproeven scheen dus heb chloroform van de 
oplosmiddelen het verkieselijkste. 
De methode hierop gebaseerd v^erd verder uitgewerkt en daarop 
steeds als volgt uitgevoerd. 
10 G. bladpoeder (of thee) worden met zooveel water bevochtigd 
en goed gemengd, dat het watergehalte (met inbegrip van het 
reeds aanwezige gehalte) 20— 25°/o bedraagt en dan in een extrac- 
tie-apparaat met chloroform geëxtraheerd gedurende 2 uren. 
Gewoonlijk is 1 uur zelfs voldoende. 
Na afdestilleer en van het chloroform wordt de rest in hokend 
water op gen omen. 
Nu worden onder omschudden een paar druppels loodazijn 
toegevoegd. 
Na afkoeling wordt tot 100 cM^ opgevuld, gefiltreerd en 
50 cM^ van het nu nagenoeg kleurlooze filtraat uitgeschud met 
chloroform. 
Na afdestilleeren van het chloroform wordt de op 105o ge- 
droogde caffëïne gewogen. 
Het verkregen product is gewoonlijk absoluut wit en fraai 
gekrystalliseerd. 
Eenige quantitatieve proeven ter vergelijking van de nieuwe 
methode met die van Vité en van v. Romburgh en Lohmann 
gaven de volgende resultaten : 
Versch gedroogde theeblaren: 
methode met chloroform gaf 2,69 
„ van V. R. en L. 1,78 
Theeafval uit de fabriek (dus gefermenteerd) 
droog geëxtraheerd met chloroform ver- 
kregen 0,76 
na toevoeging van 20 ®/o water geëxtr. 
m. chloroform : 2,6 
methode met alhokol 2,32 
„ Yité 2,6 
°/o caifeïne. 
« 11 
11 11 
11 11 
