— 11 — 
met 2 deelen heet water (op 1 deel thee) en nu de vochtige 
massa in een „passende apparaat” met chloroform geëxtra- 
heerd. 
Het verkregen product, dat met eene olieachtige substantie 
verontreinigd is, wordt door 1 keer omkrystalliseeren uit heet 
water onder toevoeging van heenderenkool in witten toestand 
verkregen”. 
De groote hoeveelheid water, die bij deze methode wordt toe- 
gevoegd doet het theepoeder en nog meer het poeder v^n ge- 
droogd blad aanzienlijk opzwellen tot eene samenhangende min 
of meer weeke massa, waarin zooals uit proeven bleek het 
chloroform vrij moeilijk doordringt en daarom ook moeilijk de 
caffeïne totaal extraheert. Het looizuur is hierin zeker voor 
een groot deel in opgelosten toestand aanwezig en houdt in dezen 
toestand de caffeïne — zooals wij vroeger gezien hebben — hard- 
nekkig vast. 
Inderdaad biedt dus deze methode niet de voordeelen voor 
snelle totale extractie als de boven door ons beschrevene. 
De verder nog door Vité besproken methoden waaronder bijv. 
directe extractie van het droge theepoeder met aether, chloroform, 
of met alkohol meen ik na de voorgaande beschouwingen met 
stilzwijgen te kunnen voorbijgaan. 
AANHANG. 
Nadat voor de quantitatieve bepaling van caffeïne in de vel- 
schillende soorten thee en in versch gedroogd theeblad eene 
geschikte methode was gevonden, scheen het van eenig belang 
na te gaan of deze methode ook voor andere caffeïne-houdende 
substanties zou zijn toe te passen. 
Het onderzoek werd uitgevoerd met: 
1. «gebrande en ö ongebrande kofüeboonen, 
2. gedroogde koffieblaren, 
3. kolanoten. 
