15 — 
Het geëxtraheerde poeder werd telkens op caffeïne onderzocht 
en werd de extractie verworpen wanneer daarin meer dan 
sporen caffeïne konden worden aangetoond. 
Het aanzienlijk tekort gevonden bij kola volgens de alkohol- 
extractie-methode is zeker in hoofdzaak te wijten aan de groote 
hoeveelheid looizuur die zij bevat en die bij alkohol-extractie 
mee in oplossing gaat. 
Opvallend is het verschijnsel, dat de bij chloroform-extractie 
uit kola verkregen caffeïne (die volkomen wit was) een weinig 
meer dan de theoretische hoeveelheid stikstof bevatte, hetgeen 
hoogstwaarschijnlijk zal te wijten zijn een aan weinig theohromme 
(dimethylxanthine) dat volgens zijne chemische samenstelling 
een weinig meer stikstof bevat dan de caffeïne (trimethylxan* 
thine). 
Er werd nog een onderzoek ingesteld om de zoogenaamde 
j^kolanine” een glycosidische verbinding van caffeïne met suiker 
in de kola te bepalen. 
Daartoe werd de boven kalk gedroogde kola eerst geëxtraheerd 
met chloroform op de gewone wijze; daarop werd het geëxtra- 
heerde poeder gemengd met kalk en water; het mengsel tot 
nagenoeg droog op ’t waterbad verwarmd onder omroeren en het 
aldus verkregen poeder opnieuw geëxtraheerd met chloroform. 
Plet resultaat was echter negatief, er werd geen caffeïne meer 
gevonden. 
Bij een volgende proef werd het met chloroform geëxtraheerde 
poeder eenigen tijd gekookt met verdund zwavelzuur. Het 
Altraat op caffeïne onderzocht gaf eveneens negatief resultaat. 
Wij meenen naar aanleiding van dit onderzoek voorloopig 
te moeten aannemen, dat in het onderzochte monster kola geen 
of ten minste niet meer dan een spoor „kolanine” is aanwezig 
geweest. 
Vergelijken wij de verschillende resultaten verkregen met de 
alhokol- en de chloroform-extractiemethode, zooals zij in boven- 
staande tabel zijn weergegeven, dan blijkt ons dat de laatst- 
genoemde methode nagenoeg steeds hoogere resultaten heeft 
