HOOFDSTUK II. 
THEELOOIZUÜR. 
A. Vroegere onderzoekingen. 
Over het in de theeblaren aanwezige looizuur zijn reeds vele 
onderzoekingen verricht; wij noemen hier die van Mulder, Roch- 
LEDER, Hlasiwetz, Peligot, Baüber en Tretzel. Al deze onder- 
zoekingen hier te beschrijven zou te ver voeren en ineenen wij 
te kunnen volstaan met de mededeeling der resultaten daarbij 
verkregen door de beide laatstgenoemde onderzoekers, welke 
het laatst en ook het uitvoerigst over dit onderwerp onderzoe- 
kingen deden. 
Bamber, de scheikundige van de „Indian Tea Associaton” be- 
reidde het theelooizuur op de volgende wijze: 1) 
Het theeblad wordt met water geëxtraheerd ; het extract met 
loodsuiker gepiacipiteerd en het uitgewasschen neerslag ontleed 
met zwavelwaterstof. 
Na filtratie wordt de oplossing bij lage temperatuur ingedampt 
en verder gedroogd in eene luchtverdunde ruimte boven zwa- 
velzuur (in een exciccator). 
Het verkregen product dat volgens B. uit nagenoeg zuiver 
looizuur bestond, had o.a. de volgende eigenschappen: 
„Het was onoplosbaar in aether en petroleumaether, weinig 
oplosbaar in absoluten alkohol, gemakkelijk in verdunden alkohol 
en in koud water. 
Als verdere eigenschappen geeft B. de gewone looizuur-reacties 
1) Zie ))Cheini.stry and Agrienlturo of Tea” p. 155. 
Medod. PI. XL VI. 
2 
