— 29 — 
van huidpoeder, waarbij de draaiing der oplossing voor en na 
de inwerking van het huidpoeder werd bepaald. Het bleek n.1. 
dat het looizuur gewoonlijk niet geheel door het huidpoeder werd 
opgenoinen. 
De waterige looizuuroplossing werd hier bereid uit het al- 
koholextract, na verwijdering van caffeïne etc. door extractie 
met chloroform, vandaar dat een vrij aanzienlijk gedeelte der 
opgeloste stoffen niet door de dierlijke huid werd opgenomen. 
Proef. 1. Er werd eene looizuuroplossing bereid die — 1,50'’ 
draaide. 
100 c.M.^ dezer oplossing werden in eene platinaschaal 
in gedampt en vervolgens in een droogstoof op circa lOo" tot 
constant gewicht gedroogd, gewogen, daarop verascht en 
weer gewogen. 
Gewicht aschviije rest = 0;562 G. (gew. asch = 0,003 G.) 
P. 125 c.M.^ der oplossing werden met 3 G. huidpoeder 
behandeld 1); de draaiing van ’t Altraat was nog — 0,10'’. 
100 c.M.-' van ’t.filtraat werden ingedampt etc. als boven. 
Gewicht aschvrije rest = 0,145 G. (gew. asch =; 0,018 G.) 
7 . 125 c.M.^ gedistilleerd water werden met huidpoeder 
behandeld geheel analoog aan /3. 
100 c.M.^ Altraat ingedampt en verascht gaven gewicht 
aschvrije rest = 0,004 G. (asch 0,001 G.) 
Wij hebben dus: 
In 100 c.M.^ looizuuroplossing bleef na behandeling met huid- 
poeder terug 0,145 G. 
Het huidpoeder zelf gaf aan 100 c.M.^ oplossing af. 0,004 „ 
dus niet-looizuur -f niet-opgenomen looizuur . . 0,141 G. in 
100 c.M.^ looizuuroplossing. 
Uit 100 c.M.’' werden dus door het huidpoeder 
opgenomen 
0,562 — 0,141 = 0,421 G. looizuur. 
i) Het liuidpoeder werd te voren ter dege iiitgewasschen mot water on 
werd na afdroging tusschen filtreerpapier (met ])erekening van ’t watergelialto) 
l)ij kleine hoeveelheden toegevoegd, welke methode meer looizuur doet opne- 
men dan het toevoegen in eens (zie later.) 
