32 - 
het looizuur, zooals zoovele andere stoffen, werd eene hoeveel- 
heid van het poedervormige looizuur in water opgelost en een 
gedeelte van ’t water afgedistilleerd, om te zien of er ook chlo- 
roform mee o verging; het resultaat was echter negatief, hetgeen 
door eene tweede proef met eene andere hoeveelheid looizuur 
werd bevestigd. Aangezien het looizuur bij deze wijze van 
droging niet merkbaar ontleed wordt, bleef er niet anders over, 
dan het ontwijkende te beschouwen als water n.1. of als krys- 
talwater, of als water van het looizuurmolecuul zelf onder 
anhydried-vorming. 
Bepaling der ontwijkende hoeveelheid water gaf het volgende : 
0,1184 G. te voren tot constant gewicht in een exciccator ge- 
droogd looizuur gaven na droging bij 120'^ tot constant gewicht 
0,0987 G. rest, dus was 0,0197 G. of 16,6 ®|o water ontweken. 
Hieruit volgt: 
100 G. poedervorming looizuur = 83,4 G. bij 120® gedroogd. 
De voor het op 120® gedroogde looizuur gevonden waarde moet 
dus met 0,834 worden vermenigvuldigd om te gelden voor het 
poedervormige product. 
Als gemiddelde der 3 eerste proeven vinden wij dus berekend 
op poedervormig looizuur 0,834 X — 3,373 = — 2,81®, welke 
waarde nagenoeg overeenkomt met de in proef 4 en 5 gevondene. 
Was uit het voorgaande reeds met vrij groote waarschijnlijk- 
heid af te leiden, dat het theelooizuur werkelijk een constant 
draaiïngsvermogen bezit, zoo scheen het toch niet overbodig 
ten besvijze voor deze stelling verdere onderzoekingen in andere 
richting te doen. 
Walden gebruikte voor het eikenlooizuur de dialyse benevens 
de gefractionneerde pracipitatie en het gefractionneerd uit- 
schudden. 
Voor het theelooizuur werd door ons de laatstgenoemde me- 
thode nog eens toegepast, die ’t vlugste is uit te voeren en daar- 
door bij eene gemakkelijk ontleedbare verbinding als het thee- 
looizuur de meeste waarborgen voor betrouwbaarheid geeft. 
Eene hoeveelheid theelooizuur (wit poedervormig product) 
