— 40 
F. OXYDATIE VAN TllEELOOIZUUR DOOR ChAMELEON. 
Wij zagen reeds (zie p. 27) dat chameleon in eene waterige 
theelooizuuroplossing onder gasontwikkeling een neerslag te- 
weegbrengt, hetwelk eerst geel gekleurd is, terwijl het bij toe- 
voeging van meer chameleon steeds donkerder wordt. 
In eene qualitatieve proef werd het gas nader onderzocht en 
bleek door eene kali-oplossing te worden opgenomen en met 
eene oplossing van kalkwater een neerslag te geven van koolzure 
kalk. 
Het gas is dus koolzuur. 
Om te onderzoeken of het eerst gevormde gele neerslag bij 
zijne verdere ontleding ook zelf nog meer koolzuur afsplitst, 
werd dit neerslag vóór de toevoeging van meer chameleon af- 
gefiltreerd en uitgewasschen. 
Nu werd het in water gesuspendeergl en opnieuw behandeld 
met chameleon. Ook nu ontwikkelde zich nog veel koolzuur 
welke ontwikkeling eerst tot staan kwam, toen het geheele neer- 
slag in eene donkerbruine massa was overgegaan en de oplos- 
sing geheel helder was geworden. 
Het bruine product werd na uitwassching met kokend water 
gedroogd en verascht. 
Het bleek geen mangaan en slechts zeer weinig kali (hoogst- 
waarschijnlijk dit laatste als onzuiverheid) te bevatten. 
Deze geheele reactie schijnt dus te bestaan in eene afsplitsing 
van koolzuur (waarschijnlijk de carboxyl-groep) onder opname 
van zuurstof uit de chameleon-oplossing, waarbij de overblij- 
vende atoomgroepen (oxyverbindingen met benzolkern) zich 
polimeriseeren. 
Het bruine oxydatieproduct bleek in alkohol gemakkelijk op- 
losbaar, minder goed in azijnaether en aceton en onoplosbaar 
in aether en benzine. 
Het oxydatieproduct werd in heet water gesuspendeerd en 
na toevoeging van zwavelzuur verder bij hookhitte behandeld 
met chameleon in overmaat. 
