— 43 — 
verkrijgt men bij uibgieten van het afgekoeldc reactic-prudLict 
in veel water een sterk vlokkig, nagenoeg wit neerslag, terwijl 
het water nu geen looizuur-reactie (met Fe Cl 3 ) meer vertoont. 
Al het looizuur is hierbij overgegaan in eene acetylverbinding, 
die in water nagenoeg onoplosbaar is. 
Voor de acetyleering van looistoffen wordt gewoonlijk 6 uren 
gekookt, doch bleek uit eenige proeven met theelooizuur dat 
hier de acetyleering onder niet ongunstige omstandigheden heel 
wat eerder totaal is afgeloopen. 
Om den tijd noodig voor de totale omzetting vast te stellen, 
werd de volgende proef genomen. 
Eene hoeveelheid poedervormig looizuur werd opgelost in 
overmaat van azijnzuur-anhydried en nu verwarmd; van tijd 
tot tijd werd eenvoudig een proefje uit de oplossing genomen, 
in water uitgegoten en onderzocht op looizuur. 
a. Direct na oplossing zonder verwarming: 
geen neerslag bij uitgieten in water ; sterke looizuuc-reactie. 
h. Na verwarming tot 100® in een waterband: 
In water gering neerslag; sterke looizuur-reactie. 
c. Na 1/4 uur koken aan opgaan den koelhuis: 
In water reeds sterk wit neerslag; looizuur-reactie zwak. 
d. Na nog V 4 uur koken: 
In water sterk neerslag; geen looizuur-reactie. 
Reeds na \ uur koken was dus al het looizuur overgegaan 
in acetylderivaat. 
Aan gezien echter de mogelijkheid niet was uitgesloten dat 
het eerst gevormde acetylderivaat later nog meer acetyl oiinam 
bij verdere acetyleering, werd voor alle zekerheid steeds eenige 
uren lang gekookt. 
Neemt men groote overmaat van azijnzuur-anhydried, dan 
is het product na uitgieten in water eerst dikvloeibaar, wordt 
echter spoedig vast. 
