— 48 — 
gewicht van omstreeks 500 zouden de hier gevonden waarden 
ongeveer overeenkomen niet eene aciditeit van 1. Voor eene 
definitieve vaststelling der aciditeit dienen echter meerdere 
gegevens te worden verzameld. 
Eenige elementairanalyses van het witte poedervormige pro- 
duct gaven de volgende waarden. 
(Hierbij werd voor elke analyse een nieuw praparaat bereid). 
a. 0,2910 G. substantie fonder ’t wegen 0,0028 G. toegeno- 
men) gaven 0,5854 G. koolzuur en 0,1283 G. water. 
Hieruit berekend 54,9 C. 4,9 ^/o H. 
1). 0,3418 G. substantie gaven 0,6825 G. COg en 0,1479 G. H^O. 
Hieruit berekend 54,44 ®/o C. en 4,81 °/o H. 
c. 0,1530 G. substantie gaven 0,2901 G, COg en 0,0658 G. H^O. 
Hieruit berekend 54,40 ®/o C. en 4,77 H. 
Het gemiddelde uit de 3 gevonden waarden is 54,6 ®/o C. en 
4,8 o/o H. 
Verder werd nog eene analyse gemaakt van het krystalwater- 
vrije looizuur verkregen door 2 uren verwarmen in een droog- 
stoof op 120®. Het poedervormige looizuur bleek hierbij 10,5 ®/o wa- 
ter te verliezen. De kleur was nagenoeg wit gebleven. 
0,426 G. substantie gaven 0,964 G. COj en 0,155 H^O. 
Hieruit berekend 60,20 ®/o C. en 3,95 ®/o H. 
In zijn werk „The Tannins” beschrijft H. Trimble een aan 
tal looizuren van verschillende afkomst die daarop worden 
gerangschikt in 2 groepen, nl.: 
1® groep, die van gdlnoimlooizimr\ 2® groep, die van het ezte- 
looizuur. 
De gemiddelde samenstelling dezer beide groepen is 
Groep I Groep H. 
Koolstof 52,17 ®/o 60,00 ®/o 
Waterstof 3,00 „ 5,00 „ 
Tot de eerste groep rekent Trimble behalve het galnotenlooi- 
zuur nog dat uit bast en hout van kastanjes, uit den bast der 
granaatappel en het sumachlooizuur. 
