— 54 — 
Door uitspreiding aan de lucht wordt de aceton uit het poeder 
verwijderd en nu wordt verder met alcohol van 90''/o geëxtraheerd. 
Het extract wordt wat ingedampt en daarop absolute alkohol 
toegevoegd waardoor een wit vlokkig neerslag onstaat. 
Het verkregen product wordt na afgieten van den alkohol in 
weinig water opgelost en in absoluten alkohol uitgegoten. 
Deze bewerking wordt snel nog eens herhaald, waardoor een 
product wordt verkregen, dat in waterige oplossing met eene 
lijmoplossing geen neerslag meer geeft, en dat dus looizuurvrij 
is te noemen. 
Het verkregen, nagenoeg witte, poeder heeft de volgende 
eigenschappen, 
In chloroform, aether, benzine, azijnaether en aceton is het on- 
oplosbaar. 
In absoluten alkohol lost het slechts zeer weinig op; meer 
in konden alkohol van 90 en nog beter in warmen verdunden 
alkohol. 
In water en ijsazijn en dus ook in verdund azijnzuur is het 
zeer gemakkelijk oplosbaar. 
De verdunde waterige oplossing geeft de volgende reacties: 
IJzerchloride geeft een blauw neerslag. Of deze blauwe kleur 
misschien is toe te schrijven aan de aanwezigheid van een spoor 
looizuur, is vooralsng niet met zekerheid te zeggen. Na herhaal- 
de zuivering van het glycosied was het neerslag met ijzerchlori- 
de geel, doch was waarschijnlijk daarbij al het glycosied ontleed. 
Loodacetaat geeft een geel neerslag oplosbaar in azijnzuur. 
Kaliumpermanganaat geeft in zwavelzure oplossing geen neer- 
slag van phlobapheen zooals bij het looizuur, doch wordt het 
in de warmte gretig gereduceerd. 
Lijmoplossing geeft geen neerslag. 
Huidpoeder neemt het niet op, zooals uit een paar quantitatieve 
proeven bleek: 
Koken met zwavelzuur, neutraliseeren der zure oplossing en 
neerslaan met loodacetaat, geeft in ’t kleurlooze Altraat sterke 
reductie van Fehling’s proefvocht, hetgeen wijst op aanwe- 
zigheid van suiker, of andere reduceerende stof. 
