— 56 — 
Toch werden ter oriënteering eenige kalibepalingen gedaan in 
verschillende praparaten welke een gehalte van 8,8 a 9,0 ®/o kali 
(K 2 O,) gaven. 
Stikstof is in het glycosied niet aanwezig volgens een paar 
bepalingen naar de methode van Kjeldahl. 
Wordt de waterige oplossing voor zich of met zwavel- 
zuur eenigen tijd gekookt dan kleurt zij zich bruin, blijk- 
baar door ontleding. Ook bij indamping der oorspronkelijk 
bijna kleurlooze oplossing blijft een bruine rest achter, die 
in water slechts gedeeltelijk meer oplost. De in water onoplos- 
bare bruine rest is oplosbaar in waterhoudenden azijnaether 
en in alkohol. 
Dat het „theeglycosied” bij de theefabrikatie eene belangrijke 
rol moet spelen, blijkt wel daaruit, dat in de bereide thee bijna 
geen glycosied meer aanwezig is. 
Wordt nl. het poeder van thee (zwarte) op dezelfde wijze 
geëxtraheerd als te voren werd aangegeven voor het bladpoe- 
der, dan levert het alkoholextract bij verbranding slechts zeer 
weinig kali (eenige quantitatieve proeven gaven 0.1 tot 0,2 pCt. 
van het theepoeder), terwijl het in water oplosbaar gedeelte van 
het alkoholextract (na verwijdering van verontreinigingen als 
looizuur, bruine ontledingsproducten etc.) na koken met zwavel- 
zuur Fehlings proefvocht zoo goed als niet reduceert. 
Proeven ter onderzoek of het glycosied wellicht bij zijne ont- 
leding tijdens de fermentatie eene vluchtige welriekende olie 
de theeölie afscheidt 1) gaven wel eenige aanduiding welke dit 
waarschijnlijk maken, doch zijn de onderzoekingen in deze rich- 
ting nog niet genoegzaam gevorderd om daarover reeds een 
oordeel uit te spreken, en hopen wij op deze kwestie later uit- 
voeriger terug te komen. 
Een onderzoek naar vrije suiker in de theeblaren en in de 
1) Analoog aan de ontleding aan het glycosied myronzure kali door emul- 
sine in kalium hydrosulfaat, suiker en de aetherische moSterdolie. 
