— 57 — 
thee gaf slechts geringe hoeveelheden in beide n.1. van 0,2 tob 
0,4 pCb. 
De suiker bleek rechtsdraaiënd te zijn en zal waarschijnlijk 
glycose zijn. De suiker gaat bij de alkoholextractie met het 
glycosied in oplossing. Bij de zuivering van het glycosied blijft 
zij echter in de oplossing achter. 
C. De in Alkohol onoplosbare, doch in Water 
OPLOSBARE BeSTANDDEELEN VAN HET ThEEBLAD. 
W orden de met alkohol van 90 ®/o totaal geëxtraheerde blaren 
na verwijdering van den alkohol met water gekookt, dan gaat 
nog een vrij groot gedeelte daarvan in oplossing. 
Het water neemt eerst eene gele en na eenig koken lang- 
zamerhand eene lichtbruine kleur aan. 
Eene heldere oplossing verkrijgt men als volgt: 
Het bladpoeder wordt in een Soxleth’s extractor met alkohol 
van 90®/o geëxtraheerd totdat niets meer in oplossing gaat. 
De rest der blaren wordt in dunne laag aan de lucht uitgespreid, 
zoodat de alkohol bij gewone temperatuur snel verdampt. 
Nu wordt het poeder in een lange verticale buis gedaan, die 
beneden vernauwd en met een wattenprop gesloten is. Op het, 
poeder wordt nu kokend water gegoten, dat eerst lichtbruin 
daarna geel en eindelijk kleurloos afloopt. 
De verkregen oplossing wordt met beenderenkool eenigen tijd 
gekookt en blijkt dan na filtratie nog slechts lichtgeel gekleurd 
te zijn. 
Het koken met beenderenkool heeft meteen ten doel om 
geringe hoeveelheden looizuur en glycosied, die daarin worden 
opgenomen, te verwijderen. 
Het verkregen extract geeft met alkohol of aceton een zeer 
volumineus gallertachtig neerslag, hetwelk in hoofdzaak bleek 
te bestaan uit: 
Pectinezure kali, 
Oxaalzure kali, 
Phosporzure kali en pentosanen. 
