29 — 
Zeer dikwijls vindt men echter bij het uitpluizen van aaltjes be- 
vattende wortels volkomen ontwikkelde mannetjes (fig. 9, I). Bij 
deze bevindt zich de geslachtsopening in tegenstelling met de vulva 
der vrouwelijke individuen op dezelfde plaats als de anaalopening, 
dus dicht bij het achtereinde van het aaltje. Men vindt hier twee 
gebogen lichaampjes de zoogenoemde spicula 
sp, die inzonderheid na de behandeling met 
chloraalhydraat, waartegen ze een groot weer- 
standsvermogen bezitten, zeer duidelijk zijn te 
zien (fig. 9, IV). Men kan verder bij dieren, 
die door verwarmen of door behandeling met 
osmiumzuur zijn gedood, dikwijls waarnemen, 
dat de spicula met het spitse einde uit het 
lichaam van het aaltje uitsteekt (fig. 9, II). 
Bij uitzondering heb ik dit ook bij levende 
dieren gezien. 
Bij toepassing van sterke vergrootingen kan 
men verder behalve de spicula nog een lang- 
werpig lichaampje, het zoogenoemde acces- 
sorische stuk (fig. 9, lYa) waarnemen. 
Voor de herkenning der Tylenchus-soorten 
is verder van groote beteekenis een fijn huidje, 
dat aan die zijde van het lichaam, waar zich 
de genitaalopening bevindt, de zoogenoemde 
hursa vormt. Deze is behalve bij Tylenchus 
slechts nog bij Rhabditis aanwezig ; inzonder- 
heid ontbreekt zij • bij het in den vorm van 
den mondstekel met Tylenchus overeenkomend 
geslacht ïïeterodera. Aan iedere zijde der 
bursa kan men verder onder toepassing eener 
sterke vergrooting eene papil ^waarnemen, die, 
zooals in figuur 9, III en 10 {d) te zien is, 
in het midden tusschen de geslachtsopening en 
het achtereinde van het aaltje is gelegen. 
Van de geslachtsklieren is bij de levende 
dieren meest niet veel te zien. Dikwijls kan 
Fig. 10. liet achter- 
ste gedeelte van een 
mannetje van Tylen- 
clnis Coffeae. 412 maal 
vergroot, h einde der 
sp. spicula, d papille. 
