— 44 — 
van den oesophagus en de porus excretorius dicht achter den bulbus 
zich bevindt en dat de mannetjes geene bursa bezitten. 
In de literatuur zijn tot nog toe, zooveel mij 
bekend, 1 4 soorten van dit geslacht beschreven, 
waarvan 13 door Cobb. (1) worden behandeld. 
Bovendien is eene soort (A. nivalis) door Auri' 
villhis (2) in Spitzbergen gevonden. De meesten 
van deze 14 soorten leven parasitisch. Ik vond 
nu eene soort daarvan vrij dikwijls in de afster- 
vende deelen van kofïiewortels en wil deze onder 
den naam Aphelenchus Coffeae beschrijven. 
Aplielenchus Coffeae sp. n, (fig. 13). 
Tot nog toe heb ik van deze soort slechts 
larven en wijfjes kunnen vinden. De laatsten 
bezaten eene lengte van 0.35 — 0.47 mm. en 
eene breedte van gemiddeld 4.257o k Eene 
dwarsstreeping was aan de huid niet duidelijk 
waartenemen. Zeer goed zyn daarentegen de 
beide zijmembranen te zien, ze zijn vrij smal, en 
bezitten ongeveer een breedte gelijk aan een vijf- 
de van den diameter van het aaltje. De 2.5^0 k 
lange mondstekel is betrekkelijk fijn en bezit 
aan het achtereinde eene slechts zeer zwak- 
ke verdikking. In chloraalhydraat wordt even 
zoo als bij Tylenchus het achtereinde spoediger 
opgelost dan het vooreinde. De aan het einde 
van den oesophagus gelegen bulbus is betrekke- 
lijk groot en bijna evenzoo breed als het diertje 
zelf. Zijn achtereinde bevindt zich gemiddeld op 
eenen afstand van 13 7ö k van het mondeinde. 
De porus excretorius ligt, zooals Fig. 13 doet 
zien, dicht achter den bulbus. De vulva is gemiddeld 70 7o k van 
het kopeinde verwijderd. De staart bezit eene lengte van fi.D/o k 
Fig. 13. Wijfje van 
Aplielenchus Colfeae 
320 maal verj^root. 
(1) Agricultural Gazette New South Wales. 1891. Vol. 2. p. 394. 
(2) Bihang till K. svenska Vet. Akad. Handlingar. Bd. 8. No. 11. 
