35 — 
Yan eenig belang scheen het mij daarentegen te onderzoeken, of 
tusschen de het eerst geziene makroconidiën en de schimmeldraden 
eenige samenhang bestaat en ik heb ook inderdaad in verschillende 
gevallen het voorhandenzijn van eenen zoodanigen samenhang met 
volkomen zekerheid kunnen aanwijzen. Inzonderheid bij jonge conidiën 
is deze samenhang niet zelden duidelijk te zien (Fig. 5), terwijl dit bij 
oudere slechts bij uitzondering gelukt, waarschijnlijk omdat deze 
reeds binnen de koffiecellen zich van de hun dragende schimmeldraden 
losmaken. 
C. De makroconidiën en de kieming ervan. 
Ofschoon de makroconidiën bij de ontwikkeling der Rostrella, dus 
b. v. bij infectieproeven, niet het eerst gevormd worden, willen wij 
toch met deze beginnen, omdat zij het gemakkelijkst zijn waar te nemen 
en ook het uitgangspunt van mijne onderzoekingen gevormd hebben. 
Wil men de makroconidiën in levenden toestand te zien krijgen, 
zoo mag men niet volgens de op p. 28 beschrevene methode te werk 
gaan, omdat in het chloraalphenol slechts de membranen der conidiën 
zichtbaar blijven, terwijl de inhoud opgelost wordt, wat natuurlijk 
voor de in Hoofdstuk I bedoelde diagnose niet van belang was. 
Daarentegen verkrijgt men nu levende makroconidiën, wanneer 
men de sneden van de bruingekleurde schors direct in water brengt 
en ook daarin onderzoekt. Buitendien kan men de makroconidiën 
ook door afkrabben van een schorsstukje isoleeren. In beide ge- 
vallen zal men in de conidiën, wanneer zij ten minste niet zeer 
oud zijn, eene fijnkorrelige massa vinden, die de bruingekleurde 
membraan volkomen opvult. Zooals bij de meeste schimmelsporen 
is deze massa zeer rijk aan olieachtige stoffen die, zooals bij de 
olierijke zaden der hoogere planten, als reservestoffen functionneeren 
en de voor de eerste stadiën der kieming noodzakelijke voedings- 
stoffen opleveren. Brengt men eene makroconidië in Eau de Javelle 
zoo vloeien deze kleine oliedruppeltjes tot grootere kogeltjes samen, 
die door kokenden alkohol oplosbaar zijn. Ook in oudere conidiën 
vindt men dikwijls groote oliedruppeltjes, die door hun sterke 
lichtbreking dadelijk in het oog vallen. 
