40 
nM 
Fig. 11. My- 
celia van Ros- 
trella met ma- 
Dat nu de makro- en mikroconidiën tot eene en 
dezelfde schimmel belmoren, volgt daaruit met vol- 
komen zekerheid, dat beide soorten van vruchtvor- 
ming, zooals ik herhaaldelijk kon waarnemen, aan een 
en denzelfden schimmeldraad kunnen ontstaan. Zoo 
is reeds in fig. 6, D een tak afgebeeld, die aan zijn 
top mikroconidiën heeft gevormd, terwijl hij aan 
korte zijtakken eene makroconidië draagt. Nog dui- 
delijker is hetzelfde aan fig, 11, A te zien, terwijl 
fig. 11, B eene zeer klein gebleven schimmelplant 
voorstelt, die zich uit de aan het ondereinde zichtbare 
mikroconidië heeft ontwikkeld en aan zijn boven- 
einde zeer snel eene makroconidië heeft gevormd. 
Beide soorten van conidiën stemmen verder ook in 
de wijze van kieming volkomen met elkaar overeen. 
kro- en mikro- Deze kan men bij de mikroconidiën zeer gemakkelijk 
conidiën, B25 waarnemen, wanneer men ze volgens de boven be- 
maal vergroot, sekrevene methode in den hangenden druppel eener 
vochtige kamer uitzaait. De conidiën 
zwellen dan het eerst aan beide ein- 
den iets aan en dikwijls wordt ook 
eene dwarswand in het midden der 
conidië gevormd. Daarna heeft dan 
de kieming met eene of eenige kiem- 
buizen (Fig. 12) plaats en wordt, 
evenals bij de makroconidiën een naar 
mate van de uiterlijke omstandighe- 
den grooter of kleiner mycelium gevormd. Zoo is b. v. het in 
fig. 13 afgebeelde mycelium in den druppel eener vochtige kamer 
ontstaan, waarin slechts 2 mikroconidiën waren uitgezaaid, zoodat 
deze elkaar niet in hun groei belemmerden en voldoende voedsel 
voorhanden was. 
Eindelijk groeien echter ook bij deze myceliën een of eenige 
draden in de lucht en vervallen dan in enkele cellen, die met de 
bij de kieming der makroconidiën gevormde voortplantingscellen in 
ieder opzicht overeenkomen. 
Fig. 12. Gekiemde mikroco- 
nidiën, 485 maal vergroot. 
