— 42 — 
A. 
Fig. 15. A. Koffieschors met peritheciën, 48 maal 
vergroot. B. Hals van 2 perithcciën met de uittredende 
sporenmassa. 
Wanneer deze 
peritheciën vol- 
komen rijp ge- 
worden zijn, ziet 
men uit hun hals 
de door eene 
slijmachtige stof 
samengehouden 
sporen uittreden, 
en wel bezit deze 
massa, zooals men 
reeds met een 
goed vergrootglas 
kan waarnemen. 
in drooge lucht eene meer worstachtige gedaante (fig. 15, B, links), 
terwijl zij in vochtigere lucht zeer snel tot een grooter druppeltje 
opzwelt (fig. 15, B, rechts). 
Onderzoekt men nu zulk een druppeltje onder het 
mikroskoop, zoo vindt men daarin betrekkelijk 
^ kleine lichaampjes, die als sporen of juister als 
JU ^ ascosporen zijn te beschouwen. Zooals uit fig. 16, 
waarop enkele sporen in verschillende ligging zijn 
1 ig 16. Ascospo- a fg e b ee i(] duidelijk wordt, bestaan deze sporen uit 
ren. 1050 maal ver- , . 
g roo j. een elliptisch lichaampje en een daarop vastzittend, 
ringvormig vliesje. Door de aanwezigheid van 
het laatste zijn deze sporen van alle anderen, die ik tot nog toe 
op de koffie heb gevonden, onmiddellijk te onderscheiden. Overigens 
vindt men zeer dikwijls, dat twee sporen met dit vliesje op elkaar 
zitten (Fig. 16 rechts). De gemiddelde diameter der sporen be- 
dragen 0,006 en 0,004 mM. 
De ascosporen ontstaan in het onderste bolvormig aange- 
zwollen gedeelte der peritheciën en wel worden, zooals de in 
fig. 17 afgebeelde doorsnede door een jong perithecium doet 
zien, het eerst dicht aan het ondereinde van den nog korten 
peritheciumhals plasmarijke cellen (in fig. 17 donker gestippeld) 
gevormd, waaruit dan later op eene in de détails nog nader te 
