^ 42 
van den bodem. Ter toelichting geeft hij (lezing bldz, 11) een 
slaatje waaruit dit blijken moet. 
Op 100 DEELEN. 
Soort van grond 
Klei. 
Gloei 
verlies. 
Kalk. 
Phos- 
plior- 
zimr. 
Kali, 
Yzeroxyde 
en 
Aluinaarde. 
Kwaliteit. 
roxa 
76.4 
7.98 
0.70 
0.18 
0.26 
58.07 
eerste 
roxa 
75.4 
8.79 
0.13 
0.15 
0.04 
84.28 
vierde 
(uitgeput) 
vormollia 
63.2 
11 56 
0.44 
0.29 
sporen 
65.16 
tweede 
vermei ha 
60.0 
11 00 
0.09 
0.19 
sporen 
70.00 
vierde 
(uitgeput) 
massape preta 
76.1 
11 73 
2.30 
0.35 
0.10 
55.54 
eerste 
massape preta 
70.8 
10.90 
1.20 
0.20 
sporen 
60.84 
vierde 
(uitgeput) 
zandgrond 
20.0 
2.10 
sporen 
0.0 1 
0.01 
16.83 
derde 
z andgrond 
18.0 
3.00 
— 
1 
i " 
sporen 
16.90 
vierde 
(uitgeput) 
Roxa moet vrijwel overeenkomen met roodbruine kleigrond, ver- 
melha met hoog roode en massape preta met zwarte klei. 
De zes eerste cijfers uit de kolom ijzeroxyde en aluinaarde schijnen 
zeer hoog. Uit de reeds aangehaalde plaatsen in het Relatorio 
blijkt echter, dat in dit tabelletje kalk, phosphorzuur, kali, ijzeroxyde 
en aluinaarde niet zijn opgegeven in 100 deelen grond maar in 
honderdste deelen van het in zoutzuur oplosbare gedeelte. De cijfers 
die dat aangeven heb ik niet alle kunnen vinden. Bij den tweeden 
grond was dit gehalte 17,37%, zoodat het gehalte aan ijzeroxyde 
en aluinaarde op 100 deelen grond 14.64°/o wordt. 
Uit dit staatje blijkt nu wel, dat in de uitgeput genoemde gronden 
sommige gehaltes lager zijn dan in de goede, maar het is toch uit 
die getallen niet heel goed te zien waarom de tweede „massape 
preta” uitgeput is. Kali is er nog in aanwezig, wel slechts in 
sporen, en misschien moet de uitputting aan gebrek daaraan toe- 
geschreven worden, maar de eerste „vermelha” grond bevat ook 
slechts sporen kali en is toch nog van tweede kwaliteit. 
