^ 53 ^ 
heeft. Men noemt dat luxe-vcrbruik. liet gevolg dezer eigenschap 
is dat het gehalte van den oogst aan de genoemde stoffen afwis- 
selen kan tusschen zekere grenzen, wel niet in het onbepaalde, want 
evengoed als er minimum bestaat, dat onmisbaar is voor den groei, 
bestaat er ook een maximum dat door de plant opgenomen kan 
worden. Wil men dus de leer van het teruggeven zuiver toepassen, 
dan moet men in eiken oogst de stikstof-, kali- enz. gehaltes bepalen en 
kan men geen getallen gebruiken, die gevonden zijn bij het onderzoek 
van eenen anderen oogst, die ergens anders groeide. Men zie op 
bldz. 5 de voorbeelden van de hoeveelheden stikstof, kali en phosphor- 
zuur, die verschillende suikerrietoogsten aan den grond bleken te 
onttrekken. Welke van die cijfers zoude men nu moeten uitkiezen 
om daarnaar de bemesting te regelen. 
Verder is het verlies in den weggehaalden oogst niet het eenige 
verlies dat de bodem lijdt. Door het in den ondergrond sijpelende 
regenwater worden stikstofverbindingen, kali, kalk, phosphorzuur 
onttrokken aan de bouwkruin. Vooral de stikstofverliezen door deze 
oorzaak zijn zeer belangrijk, die der andere stoffen gewoonlijk 
minder. 
Dezelfde regen, die de stikstof in den ondergrond medevoert, bevat 
echter zelf ook, ' wel is waar kleine en sterk afwisselende, maar toch 
niet geheel te verwaarloozen hoeveelheden gebonden stikstof. Is 
dus de regenval gedurende een zeker tijdvak van dien aard, dat alles 
wat er valt aan de oppervlakte van den grond weder verdampt, dan 
wordt daardoor het stikstof* kapitaal in de bouwkruin vermeerderd, 
maar weder verminderd als het sterker gaat regenen. 
Bij kali, kalk en phosphorzuur is het van overwegend belang of 
die stoffen wel in zoodanige verbindingen aanwezig zijn, dat de 
wortels ze kunnen opnemen, en dat opneemvermogen is bij ver- 
schillende planten niet gelijk, evenmin als het bindend of vast- 
houdend vermogen van verschillende gronden. Uit sommige ver- 
bindingen worden kali, kalk, phosphorzuur snel en gemakkelijk door 
de planten opgelost en opgezogen, uit andere alleen in den loop 
van maanden, jaren of zelfs eeuwen. Wij weten dus niet vooruit, 
wanneer wij een bemesting in den grond brengen, hoeveel van de 
daarin aanwezige voedingsstoffen den planten ten nutte komt. Alleen 
