DE CRISIS. 
Iedereen, die met de koffie te maken heeft, weet dat het er 
tegenwoordig weinig voorspoedig mede uitziet. De prijzen zijn ge- 
daald tot een gevaarlijk laag peil, de oogsten van 98 vielen bij zeer 
velen erg tegen in hoeveelheid, al was de hoedanigheid beter dan 
in 97. Geen wonder dat degenen die hunne boeken zonder verlies 
konden afsluiten als geluksvogels beschouwd worden, van winst 
mogen slechts weinigen spreken. 
Toch is er geen reden om daarom te wanhopen aan de toekomst 
der koffiecultuur in Indie. ^Vij hebben een paar jaren gehad met 
ongewone verdeeling van regen en zonneschijn, daarin ligt de hoofd- 
oorzaak der onbevredigende oogsten. Datzelfde is in vroeger jaren 
wel meer voorgekomen, maar ditmaal valt het toevallig samen met 
eene daling der prijzen, die alleen heeft kunnen plaats grijpen om- 
dat de geldkoers in Brazilië gedurende eenige jaren steeds dalende 
geweest is, want zonder dat hadden de aanplantingen aldaar niet 
zulk eene uitbreiding kunnen verkrijgen. Of die toestand aldaar 
zoo kan blijven duren is eene vraag die te huis behoort op het 
gebied der handelswetenschap, maar zooveel schijnt wel uit de be- 
richten op te maken, dat er van groote verdere uitbreiding der 
cultuur in Brazilië in de eerste jaren niet veel komen zal, als de 
prijs der koffie niet stijgt. Wel woorden jonge aanplantingen allengs 
vruchtdragend, daartegenover staan oudere die achteruitgaan, het 
ontginnen heeft, zoo al niet opgehouden, dan toch niet meer den 
om vang van een paar jaar geleden. Tevens is het wereld verbruik, 
dat eenige jaren lang vrij wel onveranderd gebleven was, sterk toe- 
genomen. Het blijkt dat hoe lekker suikerei, moutkoffie, gebrande 
vijgen en dergelijke ook mogen zijn, de verbruikers die surrogaten 
toch alleen koopen als de echte koffie hun te duur is. 
Men zal er echter op moeten rekenen dat Brazilië, als de toestanden 
daar niet veranderen, kan voortgaan met het leveren van groote 
hoeveelheden goedkoope koffie van minderwaardige kwaliteit, zij het 
