VERSLAG OMTRENT DE BEMESTINGSPROEVEN. 
Het is een algemeen waargenomen verschijnsel, dat de geschikt- 
heid van den grond om koffie te dragen met de jaren schijnt af 
te nemen. Wel is waar vindt men op plekken, waar sedert meer dan 
dertig jaren koffie staat, soms nog de boomn van den allereersten 
aanplant, soms van tweeden of derden, die er ook nu nog goed 
uitzien en voldoende vruchtdragen. Regel is dat echter niet en 
gewoonlijk neemt men waar, dat de tuinen na korter of langer tijd 
achteruit gaan en een nieuwe aanplant op denzelfden grond niet 
meer dat wordt, wat de vorige geweest is. 
De gevallen waarin de aaltjes ziekte deze koffie-moeheid van 
den bodem veroorzaakt, blijven hier buiten beschouwing, evenals 
andere door dieren of planten teweeggebrachte ziekten, die van 
plaatselijken en tijdelijken aard zijn. Alleen de bladziekte maakt 
daarbij eene uitzondering, daar die hier jaarlijks zoo goed als 
overal met meerder of minder hevigheid terugkeert, zoodat het, 
uit een praktisch oogpunt bekeken, op Java eene blijvende eigen- 
schap van den koffieboom geworden is om elk jaar een tijdlang 
van een meer of minder groot gedeelte van zijn blad beroofd te 
zijn. Het gevolg daarvan is, dat de boomen, die voor het optreden 
der bladziekte gedurende den geheelen westmousson voedsel in 
hunne weefsels konden verzamelen en ophoopen, datzelfde nu in 
zooveel korter tijd moeten doen en dus hooger eischen aan den 
bodem stellen dan voorheen. 
Is nu die achteruitgang der gronden aan uitputting toe te schrijven ? 
Waarschijnlijk treft men het juiste door daarop ja en neen beide 
te antwoorden, al naar mate men het begrip „uitputting” opvat. 
Ter verduidelijking hiervan diene de volgende becijfering. 
Een Hectare is 10.000 Q M. Nemen wij aan, dat een koffieboom 
zijn voedsel opneemt uit eene laag van 1 Meter dikte (feitelijk gaan 
