men in lagere streken er voor zorgen dat men niets verzuimt om 
goed te plukken en te bereiden. Daarom kan er b. v meer schade 
dan voordeel van komen als het plu kloon te zeer verlaagd wordt, 
want dan blijven een aantal van de plukkers, die veelal nog al 
ver weg komen, vooral als de rijstoogst voldoende geweest is, een- 
voudig te huis, tenzij men hun toelaat slordig te plukken en op die 
wijze toch een naar hunne meening voldoend daggeld te verdienen. 
Zoo zoude het den kant opgaan van Brazilië, waar men, zooals 
Dr. Dafert in zijne lezing te Amsterdam mededeelt, meestal alles 
maar in eens van de boomen afhaalt en hoogstens tweemaal van 
denzelfden tuin plukt, de eerste maal als reeds een aantal bessen 
overrijp zijn en de tweede maal alles wat er nog aan zit, rijp en 
groen dooreen. In Brazilië schijnt het bij gebrek aan volk niet 
anders te kunnen, hier lijdt men groote schade als het plukken 
niet op den juisten tijd geschiedt. Heeft men genoeg volk dan kan 
men er ook voor zorgen dat de koffie, die rijp van de boomen valt, 
bijtijds in verschen toestand opgeraapt wordt, maar raakt men 
daarmede ten achteren, dan levert dat opraapsel slechts een infe- 
rieur produkt of is het geheel als verloren te beschouwen. 
Evenzoo is het met de etablissementen. Heeft men gcene capa- 
citeit om den pluk naarmate die binnenkomt geregeld af te werken 
tot een graad van uitdroging die toelaat de koffie op te schuren 
zonder gevaar voor schimmelen, dan maakt men ten slotte misschien 
wel hetzelfde aantal pikols, maar een teleurstellenden prijs. 
In zake tuinonderhoud is het nog moeilijker precies te zeggen 
hoever men gaan kan met verlaging der uitgaven zonder dat de 
zuinigheid de wijsheid bedriegt, daar de gevolgen niet zoo spoedig 
in het oog vallen als bij den pluk. Heeft men b. v. eenen aan- 
plant, die zoo groeit dat er geregeld gesnoeid behoort te worden en 
verzuimt men dit te doen, dan ondervindt men de schade misschien 
niet in het eerste jaar, maar later verminderen de oogsten. Om de 
boomen dan weder goed tot dragen geschikt te maken, moet men 
ze zoo zwaar uitsnoeien, dat zij een jaar bijna geen koffie geven 
en dan mag men nog van geluk spreken als zij geen blijvende schade 
geleden hebben. Alleen de planter die de streek en de boomen kent, 
kan zeggen hoever bezuiniging op het tuinonderhoud geraden is. 
