BEMESTING. 
Na hetgeen in de hiervorenstaande opstellen reeds over dit 
onderwerp gezegd werd heb ik daaraan voor het oogenblik niet 
veel meer aan toe te voegen, dan een paar opmerkingen over enkele 
waarnemingen. 
Einde Augustus ontving ik een monster koffieschillenmest. Deze 
was verkregen door den van den pulper komenden stroom water en 
schillen in eenen gegraven put te leiden waaruit het water wegvloeien 
of wegzakken kan. Na afloop van den pluk was alles zoo blijven 
liggen en zwart geworden. 
Het gehalte van het monster aan droge stof bedroeg 25.75 ®/o. 
Bij het drogen werd het ontwijkende water opgevangen in zuur 
om medegaande ammonia vast te houden. Deze bedroeg 6,3 mgr. 
stikstof per Kgr. natte schillenmest, dus zoo goed als niets. 
De bij 100^ gedroogde mest laat bij verbranding achter 
60.82 ®/o asch, zoo goed als vrij van koolzuur. Na oxydatie met 
salpeterzuur bleven na verwijdering der oplossing en gloeien van het 
residu achter 44.90 °/o. Van aschbestanddeelen waren dus in oplos- 
sing gegaan 15,92 In deze laatste werden gevonden, berekend 
op gedroogde mest: 
Kiezelzuur 
0.60 
0 / 
/o 
Aluinaarde en Yzeroxyde 
11.04 
» 
Mangaanoxyde 
0.05 
w 
Kalk 
2.40 
n 
Magnesia 
0.83 
w 
Kali 
0.27 
n 
Natron 
0.10 
V 
Zwavelzuur 
0.17 
w 
Phosphorzuur 
0.38 
y) 
De gedroogde mest bevat 1.78 Vo stikstof. 
In „Bereiding en drogen der koffie in Brazilië,” door Dr. Dafert 
