_ 74 
vindt men op bklz. 21 eenc analyse van koffiescliillen der droge 
bereiding. Omgerekend op bij 100*^ gedroogde schil vond deze: 
Asch (ruwe) 
7.50 
Kalk 
0.47 
Kali 
2.52 
Zwavelzuur 
0,14 
Phosphorzuur 
0.20 
In het opstel van Dr. v. Romburgh „Bemesten van koffietuinen” 
Teysmannia 1897, bladz. 141 vindt men eene analyse van Hekmeijer 
van droge schillen uit den Tenger aangehaald, waarin niet zeer sterk 
van deze getallen afwijkende gehaltes gevonden werden. 
Eene eenigszins scherpe vergelijking tusschen deze getallen is niet 
goed te maken, daar de asch van den schillenmest uit den put voor 
een zeer groot gedeelte uit zand enz. bestaat. Maar deze bevat op 
100 deelen organische stof 0.68 deelen kali en de droge schillen van 
Dafert 2.72. Daaruit kan men nagaan dat uit den put het grootste 
gedeelte van de kali, in de versche schillen aanwezig, verdwenen is, 
Wel is waar kan men niet voorkomen, dat bij de natte bereiding 
de schillen sterk uitgeloogd worden, maar indien men deze na het 
pulpen liet uitlekken en daarna uitgisten in eenen bemetselden of 
bepleisterden kuil, zoude er veel meer van o verblijven dan in eenen 
put, waar eiken dag weder water inloopt, dat alles medevoert wat 
door de gisting oplosbaar geworden is. Ook de aldus verkregen 
compost is natuurlijk in hoeveelheid lang niet toereikend om het 
geheele land daarmede te bemesten, maar alle beetjes helpen. 
Eene raming van kosten en baten zoude op ieder land na benies- 
tingsproeven met zulken compost afzonderlijk moeten opgemaakt 
worden, maar ik houd het er voor, dat degene die een paar flinke 
bemetselde putten bij het etablissement aanlegt, en daarin alle kbffie- 
schillen en verdere afval tot compost laat worden, er op den duur 
bij proflteeren zal. 
Bemesting met versche schillen, ondergewerkt in den grond, wordt 
in alle landen afgeraden, ook hier op Java heeft men er slechte 
uitkomsten van gezien, omdat zij in zure gisting overgaan. Spreidt 
men ze enkel onder den boom uit, dan vergaat een groot gedeelte 
