zonderheden aangaande hun pharmacologischen aard, moest voor de 
wetenschap van meer waarde zijn dan de uitvoerige beschouwing der 
vischvergiften eener bepaalde flora, zelfs eener zoo rijke als die van 
Nederlandsch’ Indië. 
De schrijver besloot om, steunende op de voortreffelijke lilerariscbe 
hulpmiddelen der bibliotheek van Buitenzorg en ook van de Bataviasche 
bibliotheken, zich aan de samenstelling van een dergelijk geschrift te 
wagen, daar dit in de literatuur nog niet is aan te wijzen. Wel 
bestaan er reeds een tweetal botanische opstellen over viscbbedwelmende 
planten, maar m deze is aan de Zuid-Amerikaansche gewassen meer 
aandacht geschonken dan aan de Aziatische. Natuurlijk is van die 
beide geschriften een dankbaar gebruik gemaakt, en niet zelden beeft 
de schrijver uit dezelfde bronnen moeten puiten als zijne voorgangers ; 
dat echter deze vernieuwde bewerking »op eigen beenen staat,” kan, 
behalve uit eene vergelijking der drie geschriften, ook blijken uit het 
feit, dat in de lijst van Ernst (Memoria botanica sobre el embarascar 
o’sea la pesca per media de plantas venenosas, Caracas 1881) 60 
planten en in die van Radlkofer (üeber fischvergiftende Pflanzen; 
Sitz. her. d. malli.-phys. Classe d. k. bayr. Akad. d. Wiss. Bd. XVI 
(1886), 379) 154 planten genoemd worden, terwijl in de thans ver- 
schijnende monograpliie, niettegenstaande er 12 planten uit Radlkofer’s 
lijst zijn vervallen en vele twijfelachtige vischvergiften zonder volg- 
nummer zijn opgenomen, de index het getal 233 aanwijst. 
Ook de opvatting van het werk is eene andere. De scheikundige, 
en in bet bijzonder de beoefenaar der pbarmacologie, ziet in deze 
planten iets meer dan de botanicus, voor wien de kennis der plant- 
aardige vischvergiften eene doode feitenkennis is, die zijne wetenschap 
niet verder brengt en hem niet tol onderzoek opwekken kan, gelijk 
zij den chemicus doet. Want niet bet feit, dat in een half vergelen 
boekje der aarde een wellicht nu reeds door anderen verdrongen 
volk gebruik maakte van deze en van geene andere plant bij de 
vischvangst, boeit den scheikundige, maar wel: dat in die plant 
bepaalde werkzame beginsels moeten huizen. De studie dezer planten 
is voor hem geen doel, maar middel. Eene lijst der viscbbedwelmende 
gewassen is een wetenschappelijk programma. Aan de vergelijkende 
