STELSELMATIG OVERZICHT. C) 
»Dans l’exposilon mélhodique des objets, 
dont nous trailons, nous avons adoplc 
l’ordre des families naturelles, comme élant 
a la fois Ie plus salisfaisant pour l’esprit, 
et Ie plus propre k généraliser les idees. 
En effet nous verrons, que les végétaux, 
qui se trouvent rapprochés et réunis par 
l’analogie de leurs formes extérieeres 
et de leur strugture interne, jouissent 
généralement de PRorRiÉTÉs médicales 
analogues.” 
(Richard, Bot. Méd., 1823). 
I DICOTYLEDONES POLYPETALAE. 
A. THALAMIFLOKAE. 
I. RANUNCÜLACEAE. 
Aconitum-sooTien worden, o. a. in Engelscli-Indië, gebruikt tot het vergiftigen 
van tijgers, wilde varkens enz.; de naam A. L. herinnert aan een 
soortgelijk gebruik, dat reeds in de oudheid van deze planten werd gemaakt. (*) 
(*) Als leiddraad bij de indeeling der planten en bij de begrenzing der natuurlijke familiën 
is gebruik gemaakt van Bestham en Hooker’s Genera Planiarum (in den tekst als «G. 1\" 
aangeduid), bepaaldelijk ook van Tii. Durakd’s Index op genoemd standaardwerk. Voor de in 
Nederlandsch-Indië voorkomende geslachten is nog verwezen naar de Flora van Nederlandsch- 
Indië door F. A. VV. Miquel (»Miq.”) en, voor zooverre dit werk reeds verschenen is, naar de 
Handleiding tot de kennis der flora van fsed.-Indië door Dr. J. G. Boerbage («Boerl.”). 
De afkortingen bij de literatuur der soorten zijn geen andere dan de in lloristische werken 
bepaaldelijk in Decandolle’s Prodromus, gebruikelijke. 
Ten slotte zij nog aangeteekend, dat onder de geciteerde boekwerken bijzondere vermelding 
verdienen: de Synopsis plantarum diaphoricarum van D. A. Rosentual, 1862 (»Rosentu.”) alsmede 
Les plantes médicinales indigènes et exotiques van Düjardin-Beaumetz en E. Égas5E, 1889 
(•Duj. Beaumetz”). 
