20 
i>se procure de la sorte, peul caiiser aVhomme des accidents terrihles** 
(Baillon Hist. des PI. VI, 299). 
De (volgens mijn onderzoek blauwzuurhoudende) olie] wordt gebruikt legen 
huidziekten, zie Watt 1. c. IV, 308, en bepaaldelijk bij lepra. 
N®. ^3. Hydnocarpus Wighliana Bl. Rumph. IV, 22. 
Hydnocarpus inebrians Wall. Gat. 6670; Wight, 111. I, t. 16. 
lIoRSF. PI. Jav. Rar., 207. 
Munnicksia sp., Dennst. Clav. Hort. Mal. 
Uit Engelsch Indië. 
nA iall tree) Western Peninsula, from the S. Concan along the 
rtcoasl iwiges** 
Het gebruik als vischvergift vermeldt o. a. Rosenthal (1. c., 665). 
Wallich koos om dit gebruik den naam H. inebrians. 
De olie dient in Engelsch Indie uitwendig als geneesmiddel bij huidziekten, 
en ook inwendig bij lepra, syphilis enz.: nt must, however, be employed 
»with caulion, as in certain cases it is said io act as a gastro-intestinal 
^irritant, producing vomiting and purging." (Watt 1. c. IV, 309.) 
liet gehalte aan vrij blauwzuur maakt zulks alleszins aannemelijk! 
XIX. PITTOSPOREAE. 
Pittosporum Banks {Senacia Comm., Quinsonia Montrous). Zie G. P. I, 
131 en 973, en Boerl. I, 74. Het geslacht telt 55 soorten in de warme 
gewesten der oude wereld. De overige Pitlosporeae belmoren alle in Australië 
thuis. Van de beslanddeelen dezer familie is nagenoeg niets bekend. 
N®. JL41. Pittosporum densiflorum Pütterl. Synops. Piitosp. 
Pittosporum floribundum Hassk. Plant. Jav. rar., 228. 
Pittosporum javanicum Bl. Mus. 1, 159. 
Itea javanica Bl. Rijdr., 863. 
Pseudilea javanica Hassk. Cal. bog., 160. 
Boom uit de wouden der bergstreken van Java en vSumatra. 
i>De bladen en vruchten van Ki bonjeb (*) worden gestampt en op 
zulke plaatsen in het water geworpen, waar men visch vangen wil, om 
y>dezelven te bedwelmen.*' (Hasskarl 1. c., 74; n®. 548). 
(*) Dezelfde naam wordt ook opgegeven voor de Meliacea: Ralonia litoralis Bl. en voor de 
uit Mauritius op Java ingevoerde Olea lancea Lam. 
