57 
r^Decoctum caudicis valde venenosum. Pisces inehrial” (Martius). 
y>Herba inebrians piscatoria*’ (ld.) (^) 
N®. 4:0. Serjania cuspidaia St. Hil. (Gamb.) Radlk. Mom. Serj. 107. 
Paullinia Guarumima Vell. F1. Flum. I, 160; 
UrviUea ferruginea Lindl. Edw. Bot. Reg. XIII, 1077. 
Serjania Guarumima Mart. Herb. FI. Bras. 
Paullinia Meyeniana Walp. Rep. V, 361. 
Deze plant wordt als vischvergilt genoemd in een recent geschrift 
van Caminhoa (^) over de vergiftige planten van Brazilië. 
Van S. paucidentata DG. vermeldt de Lanessan (I. c., 371): 
• Ie suc est considéré cornme narcotique el la plante tout entière est au 
• moins suspecte” 
41. Serjania acuminala Radlk. Mon. Serj., 293. 
Deze soort, dan wel S. serrata Radlk., heet in Brazilië Timbó de 
peixe (visch-liaan) of Timbó legilimo, namen die op een gebruik als 
visch vergift wijzen. 
Verg. Radlkofer, Üher fischvergift. Pflanzen, 399 en 403. 
Ongetwijfeld hebben vele soorten van het geslacht Serjania Plüm. (®) de 
eigenschap, als vischvergift te kunnen dienen, en worden zij al naar hun 
voorkomen daarvoor ook gebruikt. Rosenthal (1. c., 777) vermeldt ook eene 
Serjania noxia St. Uil. (Gamb.), wier bladeren en takken zeer vergiftig voor 
het vee zijn. 
Dezelfde opmerking betreffende eene gemeenschappelijke giftigheid mag ook 
voor het geslacht Paullinia gelden [•Paidliniae generatim venenosae.*' 
Martius Reise II, 543). 
Behalve de als vischvergift genoemde zijn van dit geslacht nog te ver- 
melden: P. australis St. Uil. [•est aussi vénéneux”) en P. mexicana L. 
{•est une plante acre, dangereuse.”) (Dujardin Beaumetz 1. c., 526). 
De naam Timbo wordt volgens Radlkofer gegeven aan de volgende 
Serjaniae: 
(*) Ontleend aan Uadlkofer’s inonographie, evenals de overige citaten bij dit geslacht. 
(^) Catalogiie des plantes toxiipics du Brcsil, trad. du portugais par Rey. Paris, 1879. — 
Het werk is mij slechts bekend uit eene uitvoerige inhoudsopgave in Jahresh. f. Pharm. 
(1880, 33). 
(®) Dorand’s Index geeft het aantal soorten als 155 op, alle in tropisch en subtropisch 
Amerika. Zij zijn alle zeer uitvoerig beschreven door Radlkofer, in diens »Monographia Generis 
Serjaniae" (1875) en Mon. Gen. Serj. Supplementura (1886) in Abh. der Math. Phys. Cl. der 
Ak. der Wissensch. zu München. 
