Bldme heeft reeds door den soortnaam dezer plant met Thanalos 
in verband te brengen, op hare vergiftige eigenschappen gewezen. (^) 
Radlkofer citeert eene kantteekening op herl)arium van Begcari, 
waaruit blijkt dat de schors als visch vergift dient (»La scorza usala 
per avvelenare pesci”). 
Volgens het oordeel van D‘’. Burck behoort bij deze plant of in 
hare nabijheid de vischhedwelmende Ay-Assa-hoom van Rumphiüs (^) 
(Auctuarium H. Amb., 20) gesteld te worden, die men, geheel ten 
onrechte, met de Dilleniacea : Tetracera Assa DC. geïdentificeerd heeft. 
Ik laat de beschrijving van Rumphius hier volgen : 
*De Ay-Assa-Boom wert zoo dik als een Calappusboom, witagtig van 
• schor sse, met vuil-graauw gemengt, van een sterke vischagtige reuk, ge- 
»wind met den tyd een hart hert, hequaem tot stylen van Huizen, dog 
*het geheele hout is hequaem om kooien daarvan te branden. 
• De bladeren gelyken na die van Canary, zeven duimen lang, ruim 
• drie vingers breed, en staan enkeld aan dunne ryskem; uit haren schoot 
• komt een lange dunne steel, negen en tien duimen lang, in weinige zyde- 
• takjes verdeelt, daar aan klein bloeizel voortkomt. 
• De vrugten hangen maar enkeld aan ’t uiterste derzelven, en zyn 
• altyd agter twee aan malkander gegroeid, verbeeldende het Scrotum van 
• een Kat, in de rypheit donker-geel, met een naad rondom, langs dewelke 
• ze opengaat, van een dunne schaal gemaakt. Het eene beursje is ge- 
• meenlyk ydel, het ander heeft een korrel, grooter dan een Bakelaar, de 
• welke onder een wit vlies een ander hard en zwartagtige korrel verbergt, 
• mede vies van reuk en smaak. 
• Plaats. Hy wast meest op strand, omtrent Way, genaamt Honimoa. 
• Gebruik. Zyn gebruik is meest in de schor sse des stams, de welke 
•men klein sloot, met assche vermengt, en op de staande plassen van Zee- 
pwater strooid, om de Visschen daerin te dooden. 
• Beziet zyn overeenkomst met den Boom Euonymus van Theophrastus, 
• welke de eigenschap zal hebben om de Geiten te doen sterven, hoewel 
• zulks de gemeenc Vaderlandsche niet doet." 
Magonia St. Hilaire (= Phaeocarpus Mart.). Het geslacht beslaat uil twee 
soorten, beide uit Brazilië afkomstig. Zie G. P. I, 399. 
(* *) •Semina, quamquam pulc/ierrima, pro cibo sumpla ab indigenis valde exitiosa liabentur 
• atque omnes omnino arboris parles maximoperc venenatas esse perhibcnl." (Blume 1. c., 178). 
(*) Filet vermeldt eene Ayassa van Haroekoe: Evodia latifolia DC. en eene Ayessi van 
Ambon: Bassia longifolia L. 
